Homam Tabrizi: Short
گفتی غم عشقت همه کس میدانداین راز گشادهای بدان میماند
Rubai 41گویند فلان سلطنتی میراندبهمان بد و نیک ملک نیکو داند
Rubai 42ای دل مطلب دوا ز معلولی چندمشغول مشو به مهر مشغولی چند
Rubai 43در بزم تو هر که ترک هستی نکنداز باده لبهای تو مستی نکند
Rubai 44معشوقه به گرمابه شبی با ما بودما را ز فروغ چهره خورشید نمود
Rubai 45عشق تو جوان است و جوان خواهد بودتا هست جهان جانِ جهان خواهد بود
Rubai 46هر گه که قدح پر از می ناب شوداز عکس می ناب چو عناب شود
Rubai 47می بی لب تو طرب نمیافزایدخود بی لبت از شراب کاری ناید
Rubai 48زان عهد قدیم چون مرا یاد آیدلذات جهان سر به سرم باد آید
Rubai 49باد سحری رقصکنان میآیدبا مژده یار مهربان میآید
Rubai 50گفتار خوش و لب چو قندم بایدگیسوی دراز چون کمندم باید
Rubai 51نی حال دلم یکان یکان میگویدوان راز که داشتم نهان میگوید
Rubai 52گفتا که به ابروم که دارم در سرکامشب نفسی کنم به پیش تو گذر
Rubai 53این ملک به مالک گدا بازگذارخود را به تو تسلیم و رضا بازگذار
Rubai 54شد دوش میان ما حکایت آغازاز هر بن موییم برآمد آواز
Rubai 55بادا چو کمان قامت اعدای تو کوزپیچیده در او غم فراوان چون توز
Rubai 56ای خواجه بگو چه دیدهای باش هنوززین ره به کجا رسیدهای باش هنوز
Rubai 57جانا دهنت که هست چون چشمه نوشمیآوردش ظلمت شب در آغوش
Rubai 58از سبزه شود خرد چو ماه اندر میغچون رفت خرد ز سر بود لایق تیغ
Rubai 59در صحبت شانه هست موی تو دریغبا آینه اتفاق روی تو دریغ
Rubai 60ای ماه چه قبهای ز قدرت عیوقاقبال چو عاشق است دادت معشوق
Rubai 61میآمد و بر گلش پریشان سنبلبر چهره عرق نشسته چون بر گل مل
Rubai 62با روی تو ننگرند عشاق به گلگل پیش تو نشمرند عشاق به گل
Rubai 63دیر است که با غم تو در ساختهامپنهان ز تو با تو عشقها باختهام
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.