Homam Tabrizi: Short
رنج تو چو رنج خویش پنداشتهاماین هفته طرب ز یاد بگذاشتهام
Rubai 65میآیم و از شرم چنان میافتمکز زندگی خود به گمان میافتم
Rubai 66گفتم چو تو را عاشق شیدا باشمشاید که من دل شده تنها باشم
Rubai 67وصلت ندهم ز دست اگر جان بدهمکی وصل تو را به ملک خاقان بدهم
Rubai 68بنشسته بدیم ما دو شهباز به همکردیم به کوه و دشت پرواز بهم
Rubai 69هجران دیدیم و درد هجران دیدیمدردی که نداشت هیچ درمان دیدیم
Rubai 70منگر تو بدان که ما به تن مختصریمهر چند که کوتهیم عالی نظریم
Rubai 71تا چند بود دل به ریا پروردندر باده نهم سر پس از این تا گردن
Rubai 72ای عادت تو به باده جان پروردنمی خور که ملامتت نخواهم کردن
Rubai 73تا کی رخ دل سوی گناه آوردنوان میغ سیاه پیش ماه آوردن
Rubai 74در منزل او وقت خبر پرسیدنخون شد دلم از بانگ صدا بشنیدن
Rubai 75چون نیست مجال روی و مویت دیدنراضی شدهام به خاک کویت دیدن
Rubai 76امشب که رسید دوست در منزل منشد جان و دل از حضورش آب و گل من
Rubai 77ای حلقهٔ مشکین تو دام دل منمحنتکدهٔ عشق تو نام دل من
Rubai 78از مه قدحی نهاده بر کف گردونیاران گه خواب نیست خیزید کنون
Rubai 79یک جوهر روشن است جان من و توآگه نشود کس ز نهان من و تو
Rubai 80تلخ است مذاق زندگانی بی توباد است حدیث شادمانی بی تو
Rubai 81یک نکته معنی ز همه دنیی بهدنیی چه بود ز جنت الماوی به
Rubai 82از باغ ارم گوشه درویشان بهدرویش ز چشم این و آن پنهان به
Rubai 83ترکم چو کمان ابروان کرد به زهتیر مژه انداخت از آن بر که و مه
Rubai 84ای طبع تو را جان لطیفان بندهساز تو مزاج طبع را سازنده
Rubai 85با شمع چو گرم شد سر پروانهبا شمع بسوخت خویشتن مردانه
Rubai 86ای دل تو ز همنشین دگرسان گردیبا هر چه نشینی به صفت آن گردی
Rubai 87اینت نرسد که بر تنم رشک بریزیرا که بر او رشک برد ماه و پری
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.