ترکم چو کمان ابروان کرد به زهتیر مژه انداخت از آن بر که و مه

چون دید که موی خواهد آن ترک شکافتهندو بچه زلف تو پوشید زره

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love