حسنت چو اشتیاق دلم بی‌نهایت استوز عاشقان فراغت یارم به غایت است

با چشم مست و زلف پریشان نهادِ اوهمرنگ می‌شویم چه جای کنایت است

عارف ز حال گوید و عالم ز دیگرانما و حدیث عشق تو کانها حکایت است

چشم تو راست کرد به دل تیر غمزه راشادم که التفات دلیل عنایت است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. دل از میان ظلمت مویت نگاه کردروی تو دید گفت امید هدایت است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love