Mahsati Ganjavi: Short
آن زلف شکسته را ز رخ، یک سو زنبر هر دو طرف مزن تو بر، یک سوزن
Rubai 132رفتی پسرا دوش به می نوشیدنبودت هوس یار دگر ورزیدن
Rubai 133در «گنجه» دو درزنگر استاد جوانرفتند تظلم به برِ شاه جهان
Rubaiyat, 133تا ظن نبری کز پی جان میگریمزین سان که پیدا و نهان میگریم
Rubai 134دی خوش پسری بدیدم اندر «زوزن»کو لاف زنی ز خوبرویان زو، زن
Rubai 135مؤذن پسری تازه تر از لاله مرورنگ رخش آب برده از خون تذرو
Rubaiyat, 135ما بندگی آن رخ زیبات کنیمو آزادگی طرهٔ رعنات کنیم
Rubai 136عشق است که شیر نر زبون آید از اوبحریست که طرفهها برون آید از او
Rubai 137روز ازل آمدم نشان غم توجان تا به ابد بود مکان غم تو
Rubai 138معشوقه لطیف و چست و بازاری بهعاشق همه با ناله و با زاری به
Rubaiyat, 138چشم و دهن آن صنم لاله رخاناز پسته و بادام گرفتست نشان
Rubai 139ای روی تو از تازه گل بر بر بهوز چین و خطا و خلُّخ و از بربر به
Rubai 140اندر دل من ای بت عیار بچهمرغ غم تو نهاده بسیار بچه
Rubai 141ای شمع رخت را دل من پروانهوی لطف ترا به هیچ کس پروا، نه
Rubai 142گفتم که مرا از نظر انداختهایگفتا که به مهر دگران ساختهای
Rubai 143آن زلف نگر سر به سمن آوردهبر گرد سمن مشک ختن آورده
Rubaiyat, 143دوش از غم هجرت ای بت عهدشکنچون دوست همی گریست بر من دشمن
Rubai 144ای در طلب تو عمر من فرسودهنابوده شده با تو دمی تا بوده
Rubaiyat, 144ای یاد تو تسبیح زبان و لب مناندیشهٔ تو مونس روز و شب من
Rubai 145مستش دیدم، گرفته راه خانهخلقی با او، ز خویش و از بیگانه
Rubaiyat, 145کو آن همه زینهار و عهدت با مندر بستن عهد آن همه جهدت با من
Rubai 146ای کرده جفا و جور آئین، بحلیوآورده به جای مهرِ من کین، بحلی
Rubaiyat, 146از مهر خود و کین تو در تابم مندر چشم تو گوئی به میان آبم من
Rubai 147گه خصم شوی مرا و گه یار آئیروزی به هزار گونه در کار آئی
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.