مؤذن پسری تازه تر از لاله مرورنگ رخش آب برده از خون تذرو

آوازه قامت خوشش چون برخاستدر حال به باغ در نماز آمد سرو

Tər laləyə bənzər o müəzzin oğlan,Görsə üzünu çəkər xəcalət lap qan.Qəddindən onun söz düşəndə aləmdə,Sərv eylədi səcdə ona heyran-heyran.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring