Short
ملامتی نتوان کرد روستایی راکه پیش شهد و شکر نام کشک و دوغ برد
Mufrad 13به آن هم مفتخر هم مبتهج شددلش با انس و راحت ممتزج شد
Mufrad 14بفرست نسیمی که سلام تو رساندوز دست فراقم به سلامت برهاند
Mufrad 15ز ذوق یار ملامتگران چو بیخبرندبه روی دوست چو خرگوش خفته مینگرند
Mufrad 16کو حیدر هاشمی و کو حاتم طیتا ماتم مردمی و مردی دارند
Mufrad 17حالی که به صد زبان بیان نتوان کردکلک دو زبان چگونه تقریر کند
Mufrad 18به جای خویش بود گر درخت طوبی راز سلسبیل وز آب حیات آب دهند
Mufrad 19مردم تبریز همچو آب لطیفندشخص به جز از شکل خود در آب نبیند
Mufrad 20هر باد که از شام به اصحاب تو آیدآرام دل و راحت ارواح فزاید
Mufrad 21درین دیار بدان زندهام که گهگاهینسیم باد صبا زان دیار میآید
Mufrad 22مرا به فکر چه حاجت که شعر من آبیستکه طبع را ز لبت در دهان همیآید
Mufrad 23بهانه میطلبد دوست گفتگویی راوز این متاع شود گرم عشق را بازار
Mufrad 24بیش از آن است که آید ز زبان تقریرشی میسر شود از نوک قلم تحریرش
Mufrad 25آن همیخواندم همیبوسیدمشدر سواد دیده میمالیدمش
Mufrad 26همیشه باد به کام تو گردش گردونقدر ببسته بدین کار تا ابد میثاق
Mufrad 27ملول شد دل ما در شب دراز فراقمگر طلوع کند آفتاب روز وصال
Mufrad 28ای سواد نامهات نور سواد دیدهامتازه جانی یافتم تا نامهات را دیدهام
Mufrad 29چه گویم و چه نویسم که زین سفر چه کشیدمز روزگار پیاپی بدیدم آنچه بدیدم
Mufrad 30حرف و ترکیب ندانم که من از سر تا پایهر کجا دیده برافتاد همه جان دیدم
Mufrad 31ز چشم دوری و دل روز و شب ملازم توستامید هست که محروم هم نماند چشم
Mufrad 32هست امیدم که خاک پای تو گردمبار خدایا بدین امید رسانم
Mufrad 33نه آن پیوند دارد با تو جانمکه آید وصف آن اندر بیانم
Mufrad 34رهروان بستند بر فتراک ما را لاجرمپیشتر از کاروان خود را به منزل یافتیم
Mufrad 35نانش نه و خلق او را در هر دو جهان مهمانای دوست چنین باشد ایثار جوانمردان
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.