Short
چون نیست مجال روی و مویت دیدنراضی شدهام به خاک کویت دیدن
Rubai 76امشب که رسید دوست در منزل منشد جان و دل از حضورش آب و گل من
Rubai 77ای حلقهٔ مشکین تو دام دل منمحنتکدهٔ عشق تو نام دل من
Rubai 78از مه قدحی نهاده بر کف گردونیاران گه خواب نیست خیزید کنون
Rubai 79یک جوهر روشن است جان من و توآگه نشود کس ز نهان من و تو
Rubai 80تلخ است مذاق زندگانی بی توباد است حدیث شادمانی بی تو
Rubai 81یک نکته معنی ز همه دنیی بهدنیی چه بود ز جنت الماوی به
Rubai 82از باغ ارم گوشه درویشان بهدرویش ز چشم این و آن پنهان به
Rubai 83ترکم چو کمان ابروان کرد به زهتیر مژه انداخت از آن بر که و مه
Rubai 84ای طبع تو را جان لطیفان بندهساز تو مزاج طبع را سازنده
Rubai 85با شمع چو گرم شد سر پروانهبا شمع بسوخت خویشتن مردانه
Rubai 86ای دل تو ز همنشین دگرسان گردیبا هر چه نشینی به صفت آن گردی
Rubai 87اینت نرسد که بر تنم رشک بریزیرا که بر او رشک برد ماه و پری
Rubai 88ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحهگری
Rubai 89ای صبح که آهنگ به خونم داریاز باد دل مرا چه میآزاری
Rubai 90معشوق ز ذوق باده گلناریدر ساخته بود دوش با بیداری
Rubai 91ای منزل دوست خوش هوایی داریفریاد که بوی آشنایی داری
Rubai 92هر گه که گذر کنم بر آب صافیوز شوق نظر کنم در آب صافی
Rubai 93ای نی تو نه همچو من پریشان حالیبی درد برین صفت چرا مینالی
Rubai 94ای عاشق رخسار تو چون ما خیلیخود نیست به عاشقان دلت را میلی
Rubai 95جان منی ای نگار و سلطان منیسلطان منی ولی به فرمان منی
Rubai 96ای باد اگرش خوش دل و تنها بینیاو را هوس این دل شیدا بینی
Rubai 97یک رنج تحمل کنی از صد برهیچون نیک شوی ز صحبت بد برهی
Rubai 98ای نی که به ناله غم همیفرساییوز نغمه خوش طرب همیافزایی
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.