Short
تا دلبر من بر ابرو افکند شکنجهر روز یکی درد دلم گردد پنج
Rubai 33صد بار بدل پند بکردم نشنیدوز خودرأیی بدو رسید آنچه رسید
Rubai 34هر کان رخ و آن زلف و دهان و لب دیدمی معدن سیم و روز جفت شب دید
Rubai 35گویند به هر درد بود صابر مردتا کی خورم اندوه و غم و حسرت و درد
Rubai 36آنی که دل من از تو خرم گرددروی تو همی چراغ عالم گردد
Rubai 37از دوستی تو جز ندامت نایدبر تو ز بهی همی علامت ناید
Rubai 38تا کی ز فراق بر دلم بند بوداندوه فراق بر دلم چند بود
Rubai 39بیدادگرا به گِرد بیداد مگردکز خلق به بیداد برآوردی گرد
Rubai 40نیمی ز دلم باد شد و نیمی گردنیمی ز تنم گرم شد و نیمی سرد
Rubai 41از چشم و دل من آب و آتش خیزدوز هر دو زمانه رستخیز انگیزد
Rubai 42بادامِ تو گاهِ غمزه لشگر شکندیاقوت تو گاه بوسه شکّر شکند
Rubai 43از دست و سنانت آب و آذر خیزدوز خشم و رضات زهر و شکّر خیزد
Rubai 44بر شاخ گل دولت تو خار نماندجز بخت تو هیچ بخت بیدار نماند
Rubai 45خون جگر ما بقمی بیش نبودوین دوزخ آه ما دمی بیش نبود
Rubai 46ای شاه نخستین سفرت میمون بادهر روز یکی حصن حصینت افزون باد
Rubai 47هرچند ترا زمان بجان رنجان کردیزدانت رها کرد و شه ارّان کرد
Rubai 48ایزد چو بزرگ شهریاری نکندبر روی بدان نگاهداری نکند
Rubai 49آن را که چو من زبان گهربار بودبرداشته از ابر گهربار بود
Rubai 50نوروز مهین جم همایون آوردچون فرخ مهرگان فریدون آورد
Rubai 51شاپور عدیل مجد گردونی بادفضلون ز جهان جفت همایونی باد
Rubai 52ایزد همه دولت جهانی بتو دادبا دولت و ملک کامرانی بتو داد
Rubai 53ایزد همه ساله هست با مردم رادبر مرد دری نبست تا ده نگشاد
Rubai 54تا مهر فکند بر من آن سرو بلندمهر همه عالم از دل من برکند
Rubai 55آنرا که چتو نگار دلکش باشدپیوسته ز خرمی دلش کش باشد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.