Short
ای طره تو ز مشگ و از عنبر بهروی تو ز ماه و قدت از عرعر به
Rubai 129گر سوی هوا دلم همی جوید راهپیوند مرا سوی زمین آمد ماه
Rubai 130دوش آمد دست سوده و آسودهآسوده ز رنج و مشک بر مه سوده
Rubai 131ای عالم علم جاودان از درگاهدربان ملک مرا براند از درگاه
Rubai 132ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماهنه تیره شبی به سان زلف تو سیاه
Rubai 133ناگه ز درم در آمد آن سرو سهیپر غم دل من کرد ز هر غصه تهی
Rubai 134تا از بر من تو دوست دور افتادیجان و دل من دور فتاد از شادی
Rubai 135گر برده دلم بر تو حاصل نبدیاز خون دلم دو پای در گل نبدی
Rubai 136تا جامهٔ مدح تو بپوشید رهیبا چرخ ستمکاره بکوشید رهی
Rubai 137اقبال و مراد و کامرانی داریبر بخت بلند مهربانی داری
Rubai 138هرگه که کنی مصاف لشکر شکنیوز خشم و رضات شهد و شکّر شکنی
Rubai 139چندین سخن تلخ شنودن تا کیآزار بر آزار فزودن تا کی
Rubai 140زانگه که مرا بیافریده است خدایهر روز فزون بود مرا دانش و رای
Rubai 141صد بوسه بدادمش بزیر کف پایصد خواهش کردم که روی بر بنده نمای
Rubai 142راز دل ازین و آن نهفتن تا کینقش طرب از هر سه ستردن تا کی
Rubai 143ای ترک به گنجه از کجا افتادیکاندر دل و جان من فکندی شادی
Rubai 144افکنده و کنده است آن شمع سرایافکنده کمند و کنده بدخواه ز جای
Rubai 145گر دل به وفای تو هبا داشتمیاین شهر ز جور خلق بگذاشتمی
Rubai 146عناب لبا چو برگ عناب شدیبدرنگ بیامدی و بشتاب شدی
Rubai 147هرچند تو در کنار من بیشتریزی جان و دلم به دوستی پیشتری
Rubai 148بیجاده لب و یاسمن اندام منیشادی و نشاط و راحت و کام منی
Rubai 149ای آنکه خجستگی تو دادی به همایبا من به وفا و مهربانی به هم آی
Rubai 150ای ترک ستمکاره و بیدادگریتو داد رها کنی بیداد گری
Rubai 151ای آنکه به روی، قبلهٔ خوبانیدل را دل و تن را تن و جان را جانی
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.