Short
ای کم زده خورشید فلک از رایتعاجز شده کان ز طبع گوهرزایت
Rubai 43گندانی را کز آفتابه ش نم زادچون آتش خاطر آب خود داد به باد
Rubai 44پیروزه آسمان نگینم زیبدبر توسن روزگار زینم زیبد
Rubai 45با من چو شبی به وصل در پیونددننشسته هنوز رخت بر می بندد
Rubai 46گر یار به خون تو کمر در بنددای دل مکن آنچه از تو خرد نپسندد
Rubai 47گندانی را که گند بدعت داردفرابه به سنگلاخ ما می آرد
Rubai 48دهر ار چه غم نامتناهی دارددر کار دلم بسی تباهی دارد
Rubai 49گل از رخ گلرنگ تو تشویر خوردنرگس ز کمان ابروت تیر خورد
Rubai 50از روی خرد شعر ترا ای سره مردماننده به آب بیلقان باید کرد
Rubai 51دل گر سوی لهو و ناز کم می یازدشاید که ز غم به خود نمی پردازد
Rubai 52چون طبع تو با یار جفا می ورزددل در غم تو ز بیم جان می لرزد
Rubai 53چون لشکر عارضه به بد رای تو زدبر عرض شریف عالم آرای تو زد
Rubai 54دریاب دلی را که به داغت سوزدزان پیش که خط از پر زاغت سوزد
Rubai 55هر دم به تو خصمی دگرم برخیزدترسم که ز عشقت اثرم برخیزد
Rubai 56گفتم ز سپاهان مدد جان خیزدلعلی است مروت که از آن کان خیزد
Rubai 57بر عمر دراز شه علامت باشدرنج قدمش چو با سلامت باشد
Rubai 58شکرست که جان لطف بر جای بماندصحت بر شاه عالم آرای بماند
Rubai 59با من ز تو یادگار جز درد نمانددور از تو ز من جز نفسی سرد نماند
Rubai 60از لشکر صبرم علمی بیش نماندوز هر چه مرا بود غمی بیش نماند
Rubai 61دل با تو برفت هیچ منزل که نمانددر عشق بگو کدام مشکل که نماند
Rubai 62ای دوست مخور خون غم اندوزی چندخوش باش و مده دل به بد آموزی چند
Rubai 63با چشم چگونه اشگ دارد پیوند؟بودیم چنان هر دو بهم روزی چند
Rubai 64بیش از مه رخسار تو پرتو نخرندوآن عشوه گرم تو نو از نو نخرند
Rubai 65دست تو به جود طعنه در میخ زنددر معرکه تیغ گهر آمیغ زند
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.