Short
ای برده دلم به صد هزار استادی!در عشق تو بندگی به از آزادی
Rubai 139صد عشوه نغز و دلستان آوردیتا عمر عزیزم به زیان آوردی
Rubai 140با دل گفتم چو دلبری بگزیدیبنشین و بگو که با منش چون دیدی؟
Rubai 141ای موی سپید! اگر شبی با یاریبنشینم و از عیش بر آید کاری
Rubai 142ای دل! تو اگر ز رنج جان پرهیزیدر جستن وصل آب رخ خود ریزی
Rubai 143زان دل ز من ای سرو سهی! نستانیخواهی که ز من دل تهی نستانی
Rubai 144هر شب صنما! که رای زی خنده کنیصد عاشق مرده را به لب زنده کنی
Rubai 145یک دم به وصال با رهی ناساییجز سوی خلاف کار من نگرایی
Rubai 146آنکس که به چهره بوستانیست توییوانکس که به غمزه دلستانیست تویی
Rubai 147در معرکه شیر آتش انگیز توییدر بزم به از هزار پرویز تویی
Rubai 148دل گفت مرا که آن بت از دلجوییدیدی که نکرد با تو جز بدخویی
Rubai 149ای غم! تو فراق من گزینی گوییوی هجر! تو مهره باز چینی گویی
Ghazal 1هجر تو یکباره زبونم گرفتدرد تو ز اندازه برونم گرفت
Ghazal 2ای دیده در آن شکل و شمایل نظری کنگر زآنکه تو را آرزوی دیدن جانست
Ghazal 4ناکرده وداع از بر دلدار شدم دورنزدیک شدم با غم و از یار شدم دور
Ghazal 5جانان نکند هرگز، هرگز نکند جانانشادان دل ما یکدم، یکدم دل ما شادان
Ghazal 6بس کن از این روی نهان داشتندل ستدن قصد به جان داشتن
Ghazal 9دایم در انتظارم، بی خواب و بی قرارمدیده به راه دارم گریان که تا کی آئی
Ghazal 10عاجز شدن ای دوست ز ناز تو عجب نیستکین قاعده ناز تو جنگیست نه بازی
Rubai 1بد دوش چه، راز، با که، با یار مراپنهان ز که، از خصم، چه انکار مرا
Rubai 2با من چو بخندید خوش آن در خوشاببر خنده ز شرم دست را کرد نقاب
Rubai 3در ظلمت هجرت ای بت آب صفاتگم کرده راه و نیست امید نجات
Rubai 4تا خاطر من دست چپ از راست شناختیکدم به مراد مرکب عمر نتاخت
Rubai 5دیدار تو اصل نیک پیوندیهاستطبع تو سرشته از خردمندیهاست
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.