Short
ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ منمشتاق تو این دیدهٔ ناخفتهٔ من
Rubai 147روی من و خاک سر کویت پس ازینحلق من و حلقهای مویت پس ازین
Rubai 148ای شیخ، گران جان چو تنندی منشینزین آب روان بگیر پندی، منشین
Rubai 149ای خرمن ماه خوشهچین رخ توخوبی همه در زیر نگین رخ تو
Rubai 150دل کیست؟ که او طلب کند یاری تویا تن ندهد به محنت و خواری تو؟
Rubai 151ما را به سرای وصل خویش آری توبر ما ز لب لعل شکر باری تو
Rubai 152ای گشتهٔ تن من چو خیالی بیتوهجر تو مرا کرده به حالی بیتو
Rubai 153یک روز دیار یار بگذارم و روزین منزل غصه رخت بردارم و رو
Rubai 154خالی،که لبت همی بباراید ازوخالیست سیه که مشک میزاید ازو
Rubai 155گفتم: دلت ار با من شیداست بگوگفت: آنچه دلت ز وصل من خواست بگو
Rubai 156در زیر دو ابروی کژت پیوستهبا چشم تو آن سه خال در یک رسته
Rubai 157ای راه خلل ز چار قسمت بستهداننده ز روح نقش جسمت بسته
Rubai 158ای تن، دل خود به روی چون ماهش دهجانی داری، به لعل دلخواهش ده
Rubai 159ای چرخ ز مهر زیر میغت بردهگیتی به ستم اجل، به تیغت برده
Rubai 160ای خط تو گرد لاله وشم آوردهسیب زنخت آب ز یشم آورده
Rubai 161دایم ز قدت گلها راست همهدل ماندگیی چند که برجاست همه
Rubai 162یک شهر بجست و جوی آن دوست همهبگذشته ز مغز و در پی پوست همه
Rubai 163چون دوست نماند دل و جانیم همهچون تن برود روح و روانیم همه
Rubai 164ای لاف زنان را همه بویی ز تو نهحاصل به جز از گفتی و گویی ز تو نه
Rubai 165آب ار چه به هر گوشه کند جنبش و رایبر صحن سرایت به سر آمد، نه به پای
Rubai 166بر برگ گل آن سه خال کانداختهایهندو بچگانند و تو نشناختهای
Rubai 167آن درد، که با پای تو کرد آن چستیدر کشتن خصمت ننماید سستی
Rubai 168در عشق تو از سر بنهادم هستیزین پس من و شوریدگی و سرمستی
Rubai 169تا با خودی، ای خواجه، خدا چون گردی؟بیگانه سرشتی آشنا چون گردی؟
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.