Short
هر کس که ز کبر و عجب باری دارداز عالم معرفت کناری دارد
Rubai 58دستارچه حسنی و جمالی داردوز نقش و نگار خط و خالی دارد
Rubai 59آن مه، که ز شعر زلف ذیلی داردهمچون دل من شیفته خیلی دارد
Rubai 60ای ماه، غمت جامهٔ دل در خون بردنادیده ترا رخت دل ما چون برد؟
Rubai 61گل گفت: مهل، که باد بویم ببردچون خاک به هر برزن و کویم ببرد
Rubai 62گل شرم چمن به هیچ رویی نبرداز لاله خجالت سر مویی نبرد
Rubai 63ما پرتو جوهر روانیم و خردنی نی، که به ذات محض جانیم و خرد
Rubai 64خالت که به شیوه کار ده گیسو کردعیش از دل غمدیده من یکسو کرد
Rubai 65زلف تو، که صد سینه ز دل خالی کردبر قامت همچون الفت دالی کرد
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 3خداوندا، به ارواح بزرگانکه یوسف را نگه داری ز گرگان
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 6شنیدم کز هوسناکان جوانیبه ناگه فتنه شد بر دلستانی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 9غلامی میکنم تا زنده باشمبمیرم، همچنانت بنده باشم
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 10چو بشنید این سخن، بر زاری اوبتندید از پریشان کاری او
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 11کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 13اگر با عقل داری آشناییجدایی جوی ازین یاران، جدایی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 16مرا جویی و از من دور مانیچو دل گرمی کنم رنجور مانی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 17چو بشنید این حدیث از هوش رفتهبیفتاد این سخن در گوش رفته
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 18ضرورت خود یقینست این و آن راکه کس دشمن ندارد دوستان را
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 20دگر نوبت، چو باد نوبهاریبه عاشق برد بوی دوستداری
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 23بگویم با تو سر سینهٔ خویشبپردازم غم دیرینهٔ خویش
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 24چو آن شیرین سخن این نامه بر خوانددر آن بیچارگی کردن فرو ماند
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 25به قدر حسن خوبان دلفروزندچو خوبی بیش باشد، بیش سوزند
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 27دل آن ماه نیز این فکر میکردکزان عاشق به خواری ذکر میکرد
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 30نخواهم با تو پیوستن به یاریتو خواهی گریه میکن، خواه زاری
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.