چو آن شیرین سخن این نامه بر خوانددر آن بیچارگی کردن فرو ماند

به ننگ و نام خود لختی نظر کردسخن‌هایی، که بود، از دل بدر کرد

غرور حسن بود اندر سر اونمی‌شد رام طبع کافر او

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets