Short
ای ذکر تو بر زبان ساهی مشکلدرک تو ز فهم متناهی مشکل
Rubai 123امروز که گشت باغ رنگین از گلشد خاک چمن چو نافهٔ چین از گل
Rubai 124ای چشم تو کرده بر دلم مدغم غملعل تو جراحت دل و مرهم هم
Rubai 125بر گل چو نسیم سحری سود قدمپوشیده نقاب غنچه بربود بدم
Rubai 126از ژاله چو لاله راست لؤلؤ در کامبرخیز و به سوی گل و گلزار خرام
Rubai 127نی بیتو مرا قرار باشد یک دمنی سوی منت گذار باشد یک دم
Rubai 128روزی شکن از زلف چو دالت ببرمجانی بکنم، ز دل ملامت ببرم
Rubai 129دی باد صبا ز خاک بر داشت سرمآن نامه بیاورد و بر افراشت سرم
Rubai 130گفتا که: به شیوه آبرویت ریزموز باد ستیزه رنگ و بویت ریزم
Rubai 131خواهم که لب باده پرستت بوسمو آن عارض خوب و چشم مستت بوسم
Rubai 132گفتم که: مکش مرا به غم، گفت: به چشمزین بیش مکن جور و ستم، گفت: به چشم
Rubai 133هر شب ز غمت به خون بگرید چشممز اندازه و حد فزون بگرید چشمم
Rubai 134هر لحظه به آیین وفا رای کنمخواهم که سر اندر کف آن پای کنم
Rubai 135پیمانه بده، که مرد پیمانه منمدر دام زمانه مرغ این دانه منم
Rubai 136تا کی ستم سپهر جافی بینم؟وین دور مخالف منافی بینم؟
Rubai 137تا کی ز میان؟ کناره سویی گیریمبرخیز که راه جست و جویی گیریم
Rubai 138ما پرتو عکس نور مشکات توییمپروانهٔ شمع صفت و ذات توییم
Rubai 139روی تو ز حسن لافها زد به جهانلعل تو ز لطف طعنها زد در جان
Rubai 140ای قاعدهٔ تو مشک در مو بستنپای دل ما به بند گیسو بستن
Rubai 141پیش تو نشست و خاست نتوان کردنوز لعل تو باز خواست نتوان کردن
Rubai 142ای روی تو انگشت نمایی از حسنبالای چو سرو تو بلایی از حسن
Rubai 143ساقی، بده آن باده، زبانم بشکنوز باده خمار سر و جانم بشکن
Rubai 144نی از تو گذر به هیچ حالی ممکننی از تو به عمرها وصالی ممکن
Rubai 145هر دم لحد تنگ بگرید بر منوین خاک به صد رنگ بگرید بر من
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.