Short
ای ماه، ز پیوستن من عار مدارپیوسته مرا به هجر بیدار مدار
Rubai 99دشمن گرو وصل ز من برد آخراو گشت بزرگ و من شدم خرد آخر
Rubai 100ماهی، که بسوخت زهره چنگش بر سربگریست فلک با دل تنگش بر سر
Rubai 101دست به نگار تو مرا کشت دگرآه! ار نشود وصل توام پشت دگر
Rubai 102آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگرو آن خط چو سبزهٔ بهاری بنگر
Rubai 103ای کرده مهندسانت از ساز سپهراز برج و ستاره گشته انباز سپهر
Rubai 104چون دوستی روی تو ورزم به نیازمگذار به دست دشمن دونم باز
Rubai 105کردند دگر نگاربندان از نازدر دست تو دستوانه از مشک طراز
Rubai 106گر جور کنی نیاورم دل ز تو بازور ناز کنی به جان پذیرم ز تو ناز
Rubai 107بس شب که به روز بردم، ای شمع طرازباشد که شبی روز کنم با تو به راز
Rubai 108رفتم بر آن شمع چگل مست امروزگفتم که: مرا با تو سری هست امروز
Rubai 109ای داده به بازی دل من، جان را نیزعهدم ز جفا شکسته، پیمان را نیز
Rubai 110در عالم کج نهاد پر پیچ و خمشیک چیز طلب میکنم از بیش و کمش
Rubai 111زلفی، که به ناز و درد سر داشتهایشبر دوش کشیدهای و برداشتهایش
Rubai 112تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریشدل جای تو شد به غم چرا میداریش؟
Rubai 113چشم ار چه به خون شد ز غم هجر تو غرقزین پس همه پیش تو به چشم آیم و فرق
Rubai 114خالی داری بر لب چون قند، از مشکخطی داری بر رخ دلبند، از مشک
Rubai 115اطراف چمن ز مشک بوییست به برگگلزار زمانه را نکوییست به برگ
Rubai 116ای بدر فلک گرفته از رای تو رنگلالای ترا ز بدر و از لل ننگ
Rubai 117کرد از دل صافی برت این آب درنگتا دست تو بوسد چو بدو یازی چنگ
Rubai 118من خاک درم، تو آفتابی، ای دلنشگفت که بر سرم بتابی، ای دل
Rubai 119دیگر ز شراب شوق مستی، ای دلو آن توبه که داشتی شکستی، ای دل
Rubai 120کم کن ز غمش فغان و مستی، ای دلوین بار بیفگن که شکستی، ای دل
Rubai 121ای کرده به خون دشمنان خارا لعلدر گوش سپر کرده فرمان تو نعل
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.