Short
زلف تو ز بالای تو مهجور نشدجز در پی قامت تو، ای حور، نشد
Rubai 75لب نیست که از مراغه پر خنده نشدآب قرقش دید و به جان بنده نشد
Rubai 76صافی چو ترا دید روان مینالدبرسینه ز غم سنگ زنان مینالد
Rubai 77لعلت که پر از گوهر ناسفت آمدچون طاق دو ابروی تو بیجفت آمد
Rubai 78از نوش جهان نصیب من نیش آمدتیر اجلم بر جگر ریش آمد
Rubai 79مه روی ترا ز مهر، مه میداندکز نور تو شب رهی بده میداند
Rubai 80صدرا، دل دشمن تو در درد بماندبدخواه تو با رنگ رخ زرد بماند
Rubai 81دلها همه از شرح جمالت مستندنادیده ترا به مهر پیمان بستند
Rubai 82اقبال تمام پاک دینان دارندآنان طلبند، لیک اینان دارند
Rubai 83از مشک سیه سه خال کت بر سمنندنزدیک به چشم تو و دور از دهنند
Rubai 84گندم گونی که همچو کاهم بربودنه مهر ز من خورد و نه خود مهر نمود
Rubai 85یارب! نه دلم بستهٔ غمهای تو بود؟چشمم شب و روز غرق نمهای توبود؟
Rubai 86هر چیز که در دو کون جز روی تو بودعکس تو و یا رنگ تو، یا بوی تو بود
Rubai 87گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بوددیدم که درو زمانه آتش زده بود
Rubai 88شد در پی اوباش چو ننگیش نبوددر خوی و سرشت ساز و سنگیش نبود
Rubai 89افسوس! که در عمر درازیم نبودخطی ز زمانهٔ مجازیم نبود
Rubai 90از دست تو راضیم به آزردن خوددر عشق تو قانعم به خون خوردن خود
Rubai 91آن خود که بود که در تو واله نشود؟از رنج که پرسی تو؟ که او به نشود؟
Rubai 92جان از سر زلف دلپذیریت نرهدعقل ار خطر خط خطیرت نرهد
Rubai 93چون خیل غم تو در دل ریش آیدبر سینه ز درد و غصه صد نیش آید
Rubai 94دستارچه را دست تو در میبایداز چشم من و لب تو تر میباید
Rubai 95زر در قدمت ریزم و حیفم نایدتر در قدمت ریزم و حیفم ناید
Rubai 96یارب، جبروت پادشاهیت که دید؟کنه کرم نامتناهیت که دید؟
Rubai 97یاران، خرد خوار و خجل نیست پدیدآن رسم شناس آب و گل نیست پدید
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.