گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بود
گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بوددیدم که درو زمانه آتش زده بود
گفتم که: درو چرا زدی آتش؟ گفت:یک روز بر ما نفسی خوش زده بود
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-rubai-87
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 10
چو بشنید این سخن، بر زاری اوبتندید از پریشان کاری او
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 11کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 12شبی پروانهای با شمع شد جفتچو آتش در فتادش خویش را گفت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 13اگر با عقل داری آشناییجدایی جوی ازین یاران، جدایی
Poems by other poets
Görəndə
Könlüm tutulur hali-müsəlmanı görəndəBu növ övzai-pərişanı görəndə
Qəzəl: Ötən ay gəlmişidim şəhrə, ey Raci, hilal-asaÖtən ay gəlmişidim şəhrə, ey Raci, hilal-asa,Məni üryan ü ləğər görcəkin el baxmadı əsla
Mürəbbə: Nə fəğan eylərsən, ey dəli könülNə fəğan eylərsən, ey dəli könül,Dünya xublarının yoxdu vəfası.
MüştaqəmEy yar vəfadarım,Didarına müştaqəm,