İkinci məclis
İKİNCİ MƏCLİS
İkinci məclis haman gündə əvvəlinci damda vaqe olur. Dam kilim, gəbə ilə pakizə fərş olub, bir tərəfdə un çuvalları düzülüb. Bir tərəfdə yağ dəriləri, yun məfrəşləri qoyulubdur. Hatəmxan ağa oturub damın yuxarısında, fərş üstə. Arvadı Şəhrəbanu xanım ərinin sağ böyründə, çənəsin yaşmayıb, ağ örpək başında, həllaci samit əyləşibdir. Hatəmxan ağanın müqabilində qardaşı oğlu Şahbaz bəy oturub, xəncərinin dəstəsinə sövkənmiş, müntəzirdir görsün ki, əmisi nə danışacaq. Yun məfrəşlərin birisinin üstünə bir xalça salınıb, Şahbaz bəyin sol tərəfində qoyulub, üstündə müsyö Jordan firəngi libasında, qıçın qıçı üstə aşırıb, başı açıq, əlində barmaq uzunluğunda və yoğunluğunda bükülmüş və lülələnmiş tənbəki yarpaqlarını yandırıb çəkir. Hatəmxan ağanın böyük qızı Şərəfnisə xanım bunlardan əvvəl xəlvətcə gəlib, yük qabağında asılan kilim gərdəyin dalısına girib pusur ki, görsün nə danışacaqlar. Bu halda Hatəmxan ağa üzün müsyö Jordana tutub xitab edir.
Hatəmxan ağa. Həkim sahib, eşidirəm ki, bizim Şahbazı Firəngistana aparırsan, bu necə sözdür?
Müsyö Jordan. Bəli, Hatəmxan ağa, bu sözü mən özüm sizə deyəcəkdim; çünki heyfdir Şahbaz bəy kimi cavan və zirək və sahib-savad oğlan firəng dilini bilməyə; mən təəhhüd edirəm ki, onu Parisə aparıb, firəng dilini ona öyrədib yola salam; çünki firəng dilinə çox şövqi var, tez öyrənər. İndi də mənim ilə durub oturmaqdan bir para kəlimatı hifz edibdir.
Hatəmxan ağa (üzün Şahbaz bəyə tutub). Şahbaz, doğrudur ki, Parisə getmək istəyirsən?
Şahbaz bəy. Bəli, əmi, əgər sizin rüsxətiniz olsa, müsyö Jordan ilə gedərəm, genə sonra özüm qayıdaram, gələrəm.
Hatəmxan ağa. Nədən ötrü, balam?
Şahbaz bəy. Firəng dilini öyrənməyə, əmi!
Hatəmxan ağa. Firəng dili nəyinə lazımdır, əzizim?! Sənə lazım olan ərəb, fars, türki, rus dilləridir ki, allaha şükür dövləti-əliyyəmizin şəfqətindən açılan mədrəsələrdə hamısını oxuyub öyrənibsən. Şahbaz bəy. Əmi, firəng dili mənə çox lazımdır. Bildir ki, Tiflisə məni arx çıxartmaq üçün izin almağa göndərmişdiniz, Allahverdi bəyin oğlu Tarıverdi bəy Varşavada firəng dili öyrəndiyi üçün hər məclisdə məndən hörmətli idi. Bavücudi ki, firəng və türki dilindən başqa özgə dil bilməzdi. Hatəmxan ağa. Balam, sən hələ uşaqsan, bu zadlar tamam boşdur. İnsana ağıl lazımdır. Bir dil artıq bilmək ilə ağıl artmaz. Adam gərək hər dil ilə olsa filcümlə fəhm və zəmanə əhlinin adət və xəvassından mütəlle olsun; öz işin yola aparsın.
Şahbaz bəy. Zəmanə əhlinin birisi də Paris xalqıdır. Sizin sözünüzə görə onların da adət və xəvassından xəbərdar olmaq lazım gəlir.
Hatəmxan ağa. Nə eybi var, onların da adət və xəvassını bilgilən, əgər istəyirsən.
Şahbaz bəy. Bu surətdə əgər Parisə getməsəm, oranın əhlinin adət və xəvassından necə müttəle ola bilərəm?
Hatəmxan ağa. Çox asan. Necə ki, mən onları bilirəm, ancaq müsyö Jordanı görmək ilə və sözlərinə qulaq asmaq ilə. Əgərçi Qarabağdan başqa bir özgə yer görməmişəm.
Şahbaz bəy. Əmi, qanmıram ki, siz necə Paris əhlinin adət və xəvassından xəbərdarsınız?
Hatəmxan ağa. Bu saatda mən sənə qandırım, balam! Mənə yəqin hasil olubdur ki, bizdə hər adət və xasiyyət var isə, əksi Paris əhlindədir. Məsələn biz əlimizə həna qoyarıq, firənglər qoymazlar; biz başımızı qırxırıq, onlar başlarına tük qoyarlar; biz papaqlı oturarıq, onlar başı açıq oturarlar; biz başmaq geyərik, onlar çəkmə geyərlər; biz əlimiz ilə xörək yeyərik, onlar qaşıq ilə yeyərlər; biz aşkara peşkəş alarıq, onlar gizlin alırlar, biz hər zada inanırıq, onlar heç zada inanmazlar; bizim arvadlarımız gödək libas geyər, onların arvadları uzun libas; bizdə çox arvad almaq adətdir, Parisdə çox ər almaq.
Şahbaz bəy. Əmi, bunu başa düşmədim.
Hatəmxan ağa. Niyə başa düşmədin, balam? Çox arvad almaq ibarətdir ondan ki, bir kişi bir arvada iktifa etməsin və çox ər almaq da ibarətdir ondan ki, bir arvad bir kişiyə iktifa etməsin. Əvvəlki adət bizdədir, sonrakı – Parisdə. O kitablara görə ki müsyö Jordan bu uzun qış onların məzmununu müttəsil bizə hekayət edibdir, dəxi hamı zadı bu qərə ilə fərz eylə, bifayda Parisə getmək niyyətindən düş!
Müsyö Jordan (rişxənd ilə). Xa-xa-xa! Hatəm ağa, təəccüb edirəm ki, sizin kimi qəvaidi-məntiqiyyətdən müttəle, əqilli və fərasətli, mərdi-gühənsal bu zamana qədər məşvərətxanaların birisində ərkani-məşvərət silkinə daxil olmuyubsunuz; əgərçi mən siz təqrir etdiyiniz qaidəyə bir bəhs varid edə bilmənəm, lakin istərdim ki, mən bir neçə kəlmə ərz edəydim, əgər rüsxətiniz olsa.
Hatəmxan ağa. Buyurun, həkim sahib! Sizin hər sözünüz bizə xoşdur.
Müsyö Jordan (vüqar ilə). Hatəmxan ağa, mənim qəsdim bu idi ki, Şahbaz bəyi Parisə aparıb, əvvələn, özüm onun tərbiyəsinə mütəvəcceh olub, firəng dilini və ülumunu bəqədri məqdur ona təlim edib, saniyən, onu kralımıza tanıdıb, burada mənim haqqımda zahir etdiyiniz yaxşılıqların və zəhmətlərin əvəzində kraldan ona bir bəxşeyiş alıb geri qaytaram; çünki mən kralın məxsus öz təhti-himayətində olan darülelmin hükəma və üləmasından və o əlahəzrətin müqərrəbi və mötəmədiyəm; amma çün sizin təqriratınızdan müşəxxəs oldu ki, siz səfərin fəvaidinə münkirsiniz, ona binaən mənə lazım olur ki, səfərin fəvaidini müvafiqi-vaqe məsəl ilə sizə isbat edim. Əgər, məsələn, mən Qarabağa gəlməsəydim (əlini uzadıb cibindən bir dəftər çıxarıb, açıb içində səliqə ilə düzülmüş bir neçə otları göstərib), əgər mən Qarabağ gəlməsəydim, kim biləcəkdi ki, Qarabağın yaylaqlarında bu otlar mövcuddur? Bundan əvvəl bizim ətibba və hükəmalarımız cənab Linney və Turnefort və Bartram belə güman etmişlər ki, bu nəbatat ancaq Alp dağlarında və Amerikada və Afrikada və Şveysariya dağlarında mövcud olur. Amma indi mən buraya gəlmək səbəbi ilə Parisin darülelminə isbat edəcəyəm ki, məzkur hükəmalar bilkülliyə səhv ediblər. Bu nəbatat Qarabağın dağlarında kəsrətlə mövcuddur və bu nəbatatın mahiyyətini, təhqiq və xəvassını təcrübə ilə müşəxxəs edib, o xüsusda ətibanın istehzarı üçün təsnifi-cədid aləmdə məşhur edəcəyəm. Məsələn, bu ot ki görürsünüz, (əli ilə bir kiyaha işarət edib) latınca bunun adı aqantusdur ki, mənim təcrübəmə görə qarın ağrısında çox faydası var. Cənab Linney bunu fərz edir üçüncü dərəcədə və cənab Turnefort onu fərz edir dördüncü dərəcədə, amma mən onu ikinci dərəcədə fərz edəcəyəm və bu otun adı latınca serastrum alpinumdur ki, göz ağrısına nəhayət mənfəəti var. Cənab Linney bunu fərz edir yeddinci dərəcədə və cənab Turnefort onu fərz edir altıncı dərəcədə, amma mən onu fərz edəcəyəm onuncu dərəcədə və bu otun adı latınca qamlina afriqanadır ki, diş ağrısının əlacı münhəsirdir buna. Cənab Linney bunu fərz edir beşinci dərəcədə və cənab Turnefort onu fərz edir üçüncü dərəcədə, amma mən onu səkkizinci dərəcədə fərz edəcəyəm. Bu otun adı latınca qombretumdur ki, bu zamana qədər Yevropada hərgiz məşhur deyildi, ancaq onu Amerika nəbatatından bilirdilər. İndi mən çox sevinirəm ki, onu Qarabağın dağlarında tapmışam ki, soyuqdəymə üçün nəhayətdə nafedir; cənab Linney onu altıncı dərəcədə fərz edir, cənab Turnefort beşinci dərəcədə fərz edir, amma mən onu dördüncü dərəcədə fərz edəcəyəm. Və hamı tapdığı nəbatatın və ələfiyyatın mahiyyətini və xasiyyətini bu qərar ilə yazıb aləmə bildirəcəyəm. Və mənim ismü rəsmim bu cəhətdən cənab Linneyin hamisi Georq Qllifordun ismü rəsmindən ərfə və əccəl və ülum üçün göstərdiyim xidmət Germaniyanın məcməyi-üləması kartoflu azarını axtarıb tapdıqları cəhət ilə vətənlərinə göstərdikləri xidmətdən əla və əfzəl olacaqdır. Hatəmxan ağa. Həkim sahib, vallah, heç başa düşmədim ki, nə danışdınız, Qlliford kimdir? Linney kimdir? Turnefort kimdir? Niyə onlar zəhmət çəkib otlara dərəcə qərar veriblər? Germanı nədir, kartofl kimdir, o niyə azarlamışdır, o nə böyük şəsxdir ki, vətən bu mərtəbədə onun etidali-məzacına və tuli-ömrünə talibdir? (Bir qədər sükut olunur. Müsyö Jordan gülür, sonra genə Hatəmxan ağa). Yoxsa, həkim sahib, bizim Şahbazı da aparıb belə tapmacalardan öyrədəcəksiniz?
Müsyö Jordan. Hatəmxan ağa, bağışlayın; doğru buyurursunuz, indi bildim ki, sizə nə qisim gərək misal gətirmək; məsələn, bir ay bundan əvvəl Qarabağın əlyetməz çölündən köhlən at altında gəlib sizə qonaq olan xoşbəxt adam ki, adı yadımdan çıxıbdır, əgər Qarabağa gəlməyəydi, bu qədər dövləti haradan ələ salardı?
Hatəmxan ağa. Həkim sahib, bax, bu söz necə aşkardır! Doğru buyurursunuz, əgər o, Qarabağa gəlməsəydi, heç vaxt dövlətə çatmazdı.
Şahbaz bəy. Başına dönüm, əmican, rüsxət verin, müsyö Jordan ilə gedim, əgər mənim xoşbəxt olmağımı istəyirsiniz, heç vaxt belə fürsət ələ düşməz. Necə ki, səfərin faydasını hər ikiniz də iqrar etdiniz. Hatəmxan ağa (bir az fikir edib). Həkim sahib, nə müddətə Şahbaz Parisə gedib qayıda bilər?
Müsyö Jordan. Bir il çəkər gedib-gəlməyi, ziyadə çəkməz. Bir ildən az qalsa, getməyindən mənzur olan fayda bilkülliyyə hüsula gəlməz; çünki ümdəsi firəng dilini öyrənməkdir.
Hatəmxan ağa (üzün arvadına tutub). Arvad, dəxi nə eləyək, qoy getsin. Papağın çevirərsən, il gələr keçər. uşaqdır, könlü istəyir, getsin, Parisi görsün. Həkim sahib də bir yaxşı adamdır, onun hüzurunda bir para mərifat kəsb edər; yaxşı, yamanı görər. Kraldan bəxşeyiş alar, il başında Qarabağda hazır olar, o vaxtadək biz də onun toy tədarükünə məşğul olluq, gələn kimi toyun başlarıq. Şəhrəbanu xanım (yerindən qalxıb çağıra-çağıra). Kişi, nə danışırsan, sənin fikrin haradadır? İstəmirəm onun Parisə getməyin də, mərifət kəsb etməyin də, firəng kralından bəxşeyiş almağın da! Bu sözlər tamam bəhanədir. Şahbaz istir getsin Parisə, məclislərdə, yığıncaqlarda üzüaçıq gəzən qız, gəlinlər ilə kef etsin, danışsın, gülsün, vəssəlam!
Hatəmxan ağa (təngə gəlib). Ay arvad, bədir, allahı sevirsən, çığırma! Dəxi mən neyləyim? Bacarırsan, qoyma getsin! Göydə uçan qanadlı quşu əyləmək olursa, Şahbazı da güc ilə əyləmək olar. Rüsxət verməsəm, atılar minər atına, hoppanar Arazın o tayına, sonra mən onu haradan tapım? Sən onu tanımırsan məgər ki, necə höccətdir?
Şəhrəbanu xanım (dəxi də bərk çığırıb). Mən ondan da höccətəm! Qoymanam getsin! Əgər Şahbazı Parisə getməyə qoysam, bu ləçək çəngilərin ləçəyi olsun! (Əlini uzadır örpəyinə).
Şahbazbəy (gülə-gülə, arxayın). Allahu əkbər! Əmidostum bilmirəm hansı qaravulları ilə məni dustaq edəcək?
Şəhrəbanu xanım (çığıra-çığıra). Görərsən; sən də öz bildiyindən, mən də öz bildiyimdən! (Qalxıb damdan çıxır).
Hatəmxan ağa. Arvadların işi xətadır.
Müsyö Jordan təəccüb edir və Şahbaz bəy qeyzlə samit qalır.
Pərdə salınır
ДЕЙСТВИЕ ВТОРОЕ
(Сцена происходит в тот же день в первой комнате дома. На полу постланы паласы и ковры; в одном углу лежат мешки с мукою, в другом бурдюки с маслом, в третьем чемоданы с шерстью. В сакле сидят: Гатам-Хан-Ага; жена его Шахрабану-Ханум, закрыв нижнюю часть лица своего и подняв колено; Шахбаз-Бек, облокотившись на рукоятку кинжала; мусье Жордан, на чемодане, скрестивши ноги и куря сигару. За паласным занавесом, повешенным пред постелью, скрывается Шараф-Ниса-Ханум, пришедшая туда с целию подслушать разговор их.)
Гатам-Хан-Ага: Господин доктор! (Гаким Сагиб) говорят, что вы нашего Шахбаза увозите в Париж... Что это за известие?
Мусье Жордан: Да, Гатам-Хан-Ага, я сам был намерен сообщить вам это известие, потому-что очень жалко, если такой сметливый молодой человек, как Шахбаз-Бек, учившийся другим языкам, не знает французского. Я обещаюсь взять его в Париж, выучить французскому языку и возвратить к вам; он имеет пламенное желание изучить этот язык, и потому я уверен, что успех его будет быстрый, тем более, что он, по случаю собеседничества со мною, знает уже несколько фраз.
Гатам-Хан-Ага (к Шахбаз-Беку): Шахбаз! правда-ли, что ты желаешь ехать в Париж?
Шахбаз-Бек: Да, дядюшка. Если будет ваше позволение, то поеду с мусье Жорданом и опять возвращусь к вам.
Гатам-Хан-Ага: Для чего сын мой едишь?
Шахбаз-Бек: Для изучения французского языка, дядюшка.
Гатам-Хан-Ага: На что тебе французский язык, любезный. Тебе нужны языки арабский, персидский, татарский и русский, которые, слава Богу, в школах, по милости благотворительного Правительства везде открытых, ты уже изучил и знаешь.
Шахбаз-Бек: Дядюшка, французский язык мне очень нужен, потому-что в прошлом году в Тифлисе, куда я ездил по вашему приказанию, получить позволение на прорытие канавы, везде в обществах Тарверди-Бек, сын Аллаверды-Бека, изучивший в Варшаве Французский язык, пользовался большим чем я уважением, несмотря на то, что кроме французского и татарского языков, другого не знает.
Гатам-Хан-Ага: Сын мой! ты еще дитя: все это пустяки. Человеку нужен ум: знанием одного лишнего языка ума не прибавится, и человек, каким бы языком не говорил, должен иметь о вещах понятие, знать, хотя немного, обычаи и нравы светских людей и уметь вести свои дела.
Шахбаз-Бек: К числу светских людей принадлежат и Парижане; по вашим словам, дядюшка, приходится нужным знать и их обычаи и нравы.
Гатам-Хан-Ага: Что в том предосудительного? знай и их обычаи и нравы коли хочешь.
Шахбаз-Бек: В таком случае, если не поеду в Париж, то каким-образом могу знать их?
Гатам-Хан-Ага: Очень легко, точно также, как я их знаю, видя мусье Жордана и слыша его разсказы, хотя сам, кроме Карабага, более нигде не бывал.
Шахбаз-Бек: Не понимаю, каким-образом вы, дядюшка, знаете обычаи и нравы Парижан.
Гатам-Хан-Ага: Сей-час я объясню тебе, сын мой. Я уже убежден, что противуположность всех наших обычаев и нравов составляет обычаи и нравы жителей Парижа. Например: мы красим руки хиною, а они не красят; мы бреем головы, а они отпускают волосы; мы дома сидим в шапках, а они сидят без шапок; мы кушаем руками, а они ложками, мы открыто принимаем подарки, а они секретно; мы всему верим, а они ни чему не верят, наши жены имеют коротенький костюм, а их длинный; у нас существует многоженство, а в Париже многомужство...
Шахбаз-Бек: Дядюшка! этого я не понял.
Гатам-Хан-Ага: Почему не понял, сын мой? Многоженство значит то, что один муж не ограничивается одною женою, а многомужство значит то, что одна жена не ограничивается одним мужем. Первый обычай у нас, а второй — в Париже, судя по тем книгам, содержание которых, целую зиму разсказывал нам мусье Жордан; об остальном суди по сему же правилу и оставь безполезное путешествие в Париж.
Мусье Жордан (с насмешкою.): Ха, ха, ха! Гатам-Хан-Ага! Удивляюсь, что у вас такая логика; как это вы — умный и здравомыслящий старец, досих-пор не попались где нибудь в члены совета! Хотя я не могу делать никакого возражения против объясненного вами правила, но желал бы с своей стороны доложить кое-что, если позволите.
Гатам-Хан-Ага: Извольте Гаким Сагиб (Господин Доктор)! Ваши слова нам приятны!
Мусье Жордан (серьезно): Гатам-Хан-Ага! я желал взять Шахбаз-Бека в Париж, употребить личное попечение об его воспитании, учить его французскому языку и наукам по-мере возможности, потом представить его королю и, в награду, за оказанное вами мне радушное гостеприимство в-течение десяти месяцев, исходатайствовать ему от короля подарок и отправить его к вам обратно, потому-что я доктор и член Академии Наук, под собственным покровительством короля состоящей, и пользующейся благосклонностию его величества. А как из вашего объяснения оказалось, что вы отвергаете пользу путешествия, то я неизлишним считаю доказать вам выгоды его очевидным примером. Если бы я не приехал в Карабаг (вынимает из кармана тетрадь, раскрывает ее и указывает на несколько хорошо уложенных листков и растений)... если бы я не приехал в Карабаг, то кто знал-бы, что в Карабагских горах существуют эти травы и растения. Доселе наши естествоиспытатели и ботаники: господа Линней, Турнефорт и Жюсье полагали что эти травы существуют только в однех горах Альпийских, в Америке, Африке и в горах Швейцарии; но я с ученою целью прибыв в Карабаг, имею теперь, возможность доказать Парижской Академии Наук, что те господа совершенно ошибаются, ибо эти травы и растения в большом изобилии существуют в Карабагских горах; вместе же с тем, изследовав их происхождение и опытом определив качество, для сведения медиков я намерен издать и выпустить в свет новое о том сочинение. Например, вот эта трава (указывает на одну траву), по латыни называется Акантус, она, по моему опыту, чрезвычайно полезна от желудочной боли. Г. Линней полагает ее в 3-м классе, Г. Турнефорт в 4-м, а я буду полагать во 2-м. А вот эта трава, по латыни называется Церастирум-Алпинум, она весьма полезна от глазных фистулов. Г. Линней полагает ее в 7-м классе, Г. Турнефорт в 6-м, а я буду полагать в 10-м. Эта трава же по латыни называется Каммелина-Африкана, заключает в себе единственное средство от зубной боли. Г. Линней полагает ее в 5-м классе, Г. Турнефорт в 3-м, а я буду полагать в 8-м. Но вот чрезвычайно интересная травка, называемая по латыне Комбретум, она до сих пор еще в Европе не была известна и считалась американским растением; но, к величайшей моей радости, я нашел ее в Карабагских горах; она чрезвычайно полезна от простуды. Я буду полагать ее в 4-м классе, и обо-всех найденных мною растениях намерен сделать описание и выпустить в свет, тогда слава моя затмит славу Г. Линнея, Брауна, и услуга моя наукам превзойдет ту услугу, которую Германское ученое общество оказало отечеству открытием и изследованием картофельной болезни.
Гатам-Хан-Ага: Решительно ничего не понял, Гаким Сагиб! Бравн, Люне, Туфарт, — за чем они принимали на себя труд размещать травы по классам? что такое Кермания, кто такой картуфал, отчего он занемог, что он за великая особа, о благополучии и благоденствии которой отечество в такой степени заботится? (Задумывается, а мусье Жордан смеется). Неужели Гаким Сагиб и моего племянника хотите учить таким загадкам?
Мусье Жордан: Виноват, Гатам-Хан-Ага! Вы правду говорите; теперь я постигаю какого рода вам нужен пример представить. Вот, например, тот счастливец, которого я забыл имя и который, за месяц пред этим на Карабагском жеребце из породы Ал-етмаза, приезжал к вам и гостил у вас; если бы он не пребыл в Карабаг, то откуда мог бы нажить себе столь большое богатство?
Гатам-Хан-Ага: Вот это ясно и понятно; вы изволите говорить, Гаким Сагиб, совершенную правду. Если бы он не прибыл сюда, то никогда не приобрел бы такого богатства.
Шахбаз-Бек: Любезнейший дядюшка, умоляю вас, верчусь вокруг вашей головы, позвольте мне отправиться с мусье Жорданом. Если вы желаете мне счастия, то никогда такой благоприятный случай не представится, тем более, что вы и Гаким Сагиб оба согласились и признали выгоды путешествия.
Гатам-Хан-Ага (не много подумав): Господин доктор! Во сколько времени Шахбаз-Бек может доехать в Париж и возвратиться?
Мусье Жордан: В один год, не более; но если менее года он там пробудет, то цель путешествия его не вполне достигнется, потому-что главное его желание состоит в изучении французского языка.
Гатам-Хан-Ага (к жене): Жена! что будем делать больше? пусть едет: повернешь шапку — и год минул. Когда Шахбаз такой ребенок, что непременно желает ехать в Париж и увидеть этот город, то пусть едет. Г. Гаким Сагиб также человек хороший, при нем он приобретет некоторое познание, увидит хорошее и дурное; получит подарок от короля: в конце года возвратится сюда и представится пред вами, а до того и мы займемся свадебными приготовлениями и, по прибытии его, тотчас начнем свадьбу.
Шахрабану-Ханум (вскочив и с криком): Что ты толкуешь, человек! Где твои мысли!.... Не хочу ни путешествия его в Париж, ни познания его, ни предполагаемого им подарка французского короля! Эти слова все предлоги. Шахбаз желает ехать в Париж не для того, а чтобы с тамошними девицами, в обществах с открытым лицем присутствующими, гулять, беседовать, смеяться — и больше ничего!...
Гатам-Хан-Ага: Ай жена, довольно! Ради Бога не шуми. Что я буду делать? когда можешь не пускай его ехать. Если птицу крылатую, летящую по воздуху можно остановить, то и Шахбаза можно остановить силою; коли не дам позволения, он вспрыгнет на лошадь и перешагнет на ту сторону Аракса..... Тогда, где я могу отыскать его? Ты разве незнаешь как он упрям.
Шахрабану-Ханум (еще сильнее кричит): Я упрямее его! Никак не допущу, чтобы он поехал! Пусть это покрывало принадлежит не мне, а баядеркам, если я пущу Шахбаза ехать в Париж!
Шахбаз-Бек (с насмешкою): Не знаю какими караулами тетушка хочет арестовать меня.
Шахрабану-Ханум (еще громче кричит): Увидим! Ты, впрочем, не отказывайся от своего предположения! Но и я не откажусь от своего намерения. Посмотрим!............ (Уходит).
Гатам-Хан-Ага: Беда с женщинами!
(Мусье Жордан в удивлении, Шахбаз-Бек в досаде безмолствуют).
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/axundzade-hekayeti-musyo-jordan-hekimi-nebatat-ve-dervis-mesteli-sah-3
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
İKİNCİ MƏCLİSİkinci məclis Xaçmaz dağında vaqe olur. Dağın damənəsində bir müsəttəh və müəttər və rəngarəng gül, giyah ilə müzəyyən çəməndə iki çadır qurulubdur. Əlli qədəm bir-birindən aralı çadırların aşağı tərəfindən ağacdan bir çardaq tikilib, içində böyük misgər kürəsi və bu kürəyə münasib bir körük nəsb olub. Kürənin çevrəsində ambar ilə əzilmiş mis parçaları tökülüb suya, tezliklə ərinib gümüş olasıdır. Çadırın birisinin yavığında genə ağacdan bir balaca çardaq qurulubdur. Çəmənin üst tərəfi getdikcə uca, qarlı dağlara müttəsil olur və qabağında bir dərə var, içindən bir balaca çay axır. Dərənin hər iki tərəfində bitmiş yüz illik palıd və fısdıq ağaclarının budaqları ahəstə əsən nəsimdən hərəkətdədir. Ənva və əqsam quşlar ağacların bir budağından o biri budağına qalxıb, qonub mövzun nəğəmat ilə dərəyə qülqülə salırlar. Çəmənin müqabilində bir bulaq suyu qayadan ahəstə və həzin səs ilə axıb dərəyə tökülür və axdıqca qətəratı ətrafa səpələnir. Çəmənin gündoğan tərəfi göz işləməyən səhradır. Dərəyə getdikcə çadırların birisində sakindir Molla İbrahimxəlil kimyagər, birisində Molla Həmid, onun şagirdi. Balaca çardaqda olur dərviş Abbas, onun xidmətkarı öz alət və əsbabi ilə. Sübhdən iki saat keçmişdi, günün şüası dərədən tədriclə mütəsaid olan dumanın üstündə bərq vururdu. Bu halda Molla İbrahimxəlil kimyagər öz çadırından çıxıb şagirdi Molla Həmidin çadırı tərəfinə üz qoyub Molla Həmidi çağırır. Molla Həmid çadırdan çıxıb qabağına gəlir, ədəbli durur. Molla İbrahimxəlil başlayır ona deməyə.
Üçüncü məclisÜÇÜNCÜ MƏCLİSÜçüncü məclis genə haman yerdə Molla İbrahimxəlilin çadırında vaqe olur. Molla
Dördüncü məclisDÖRDÜNCÜ MƏCLİSDördüncü məclis genə haman yerdə vaqe olur. Nuxulular vədə verilmiş otuzuncu gündə sübh çağı uzaqdan görünürlər. Molla İbrahimxəlil tez belinə bir ağ fitə bağlayır, biləklərin çırmayır, mütəarif ev libasında, çit şəbkülah başında, əmmaməsiz çadırın qabağında durub, şagirdi Molla Həmidi çağırır. Molla Həmid qabağına gələndən sonra bu növ ilə ona buyruq verir.
Hekayəti Müsyö Jordan həkimi-nəbatat və dərviş Məstəli şah cadükuni məşhurthumbnailYəni təmsili-güzarişi-əcib ki, keyfiyyəti dörd məclisdə bəyan olub itmamə yetir.
Poems by other poets
Qanlı rəqib, nədir sözün bir qərəzAləm sənin olsun, nazlı yar mənəm
Yadıma düşdüDilbər ehtiramla, mərhəmət ilə,Yanıma gəldiyi yadıma düşdü.
YetirƏsən yellər, bir Allahın eşqinə,Yazdığım naməni vətənə yetir.
Qit'ə: Nazirə söylədim mənə şam gətirNazirə söylədim: mənə şam gətir,Dedi: vallah dolanmıram əlinki