"Anamın kitabı"
Böyük əməlpərvər, böyük vətəndaşC. Məmmədquluzadənin əziz xatirəsinə
"Anamın kitabı!" - oxudum bir də,Bu günüm dünənlə gəldi, görüşdü;Cəlilin çaldığı sarı simlərdəQədim bir təmsil də yadıma düşdü:
Xərçəng - arabanı çəkir quruya,Ördək - buludlara,Kor balıq-suya...Araba tərpənmir ancaq yerindən,Sənin timsalınmış bu hal, ey Vətən!
Talandı bir zaman dövlətin, varın...Varlıykən əl açdən sən özgələrə.Yadlar yox,Səni də öz övladlarınÇəkdi üç tərəfə, çəkdi üç yerə.
Ana ümid oldu doğma övlada,Övlad bel bağladı yadlara yalnız.Övlad bilmədi ki, qonşuya, yada,Göz dikən qalacaq şamsız, çıraqsız.Bu doğma torpaqda doğulub onlar,Dedilər, biz hara, bu torpaq hara,Doğma kitablara yad olub onlarÜmid bağladılar yad kitablara.
Anamın kitabı çatdı imdada,Dedi: "özünə bax, əl açma yada;Vaxt çatıb uzağı, yaxını tanı,Bil, sənin əvvəlin, axırın nədir,Vətən xəstədirsə, onun dərmanıKənarda deyildir, öz içindədir..."
Ananın kitabı! Tarixdən qədim,Çiçəkdən - təzə-tər, Göylərdən dərin.Ayağı altında torpaq görmədimAnadan üzünü çevirənlərin.
Bu böyük mətləbi bilmədik bəzən,Bizi bölə-bölə çəkdilər dara.Əl çəkib müqəddəs atəşimizdənYüzillər baş əydik yad kitablara...
Tapdandı anamın şərəfi, şanı,Bizdən sərvət alıb söz gətirdilər.Bu boyda ölkəni - AzərbaycanıBir ərəb qızına cehiz verdilər.
Məni bağışlasın Şəhriyarımda,Otuz il özgəyə "bəradər" dedi.Öz doğma yurdunda, öz diyarındaDoğma anasına o, "madər" dedi.Elə ki, yumruğu yerə dirəndi,Dərhal yada düşdü doğmaca kəndi.Bunlar nağıl deyil, tarixdir, ancaqTarixin hökmünə, könül, yaxşı bax!Gəl bilək, insanmı, zamanmı haqsızGah ona, gah buna biz yamaq olduq.Kiçik komamızı qoyub çıraqsız,Özgənin qəsrində biz çıraq olduq.Bu böyük dərdləri düşündü CəlilOnu qorxutdular,öz amalındanNə bezdi,Nə küsdü,Nə döndü Cəlil!O da bu günlərə ümid bağladı,Ayıldıb atamı,bir ürək kimiMilyon ürəklərdə döyündü Cəlil!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/bextiyar-vahabzade-anamin-kitabi
Use ← → keys to move, R for a random poem