Bəxtiyaram mən
Səninlə
Ömrün payızında sevdim, sevildim,Elə bilirəm ki, ilk baharam mən.Arxanca sürünən kölgənəm sənin,Harda qərar tutsan, orda varam mən.
Mey olsan, yanında bir qədəh ollam,Gül olsan, çətrini öpən meh ollam.Ot olsan, bir anda dönüb şeh ollam.Dağ olsan, zirvənə yağan qaram mən.
Başımı qoyaram gündə yüz kərəBir yol ayağını basdığın yerə.Eşqindir ucaldan məni göylərə,Bu eşqin gücünə minnətdaram mən.
Sevgiyə hədd qoymaq, düzü günahdır,Cahilin hər işi, sözü günahdır.Eşqi günah saymaq özü günahdır,Kim deyir, eşqimdə günahkaram mən?
Özün bir aləmsən, eşqin bir aləm,Sən olan könüldə nə kədər, nə qəm!Sənsiz bu dünyanın ən bədbəxtiyəm,Səninlə dünyada bəxtiyaram mən.
Dekabr, 1962
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/bextiyar-vahabzade-bextiyaram-men
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Məgər yüzə çin salmışdır sərvi-nazXumar gözün nə süzdürür süzdürür
AğlaramSənin ilən keçirdiyim günləriEy sevdiyim, indi anıb ağlaram
Çoban qızıBəzəndikcə çiçəklərlə, ey çoban qızı,Nə cənnətdir sığındığın dağların qoynu?
Gəraylı: Məni eşqə salan dilbərMəni eşqə salan dilbər,Sən ha belə deməmişdin,