Bu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaKönlüm axırda mənim düşdü gümandan-gümana.Neçə alim yazıb öz dərdini izhar elədi,Aşiqin dərdi fəqət keçdi zamandan-zamanaDərdü-qəmdən usanıb düşdü könül hicr oduna,Eləyək indi şikayətini yamandan-yamana?!Səni gördükdə mən ancaq belə dil-dil ötürəm,Boşalır göydə buludlar da dolandan-dolana...Demərəm görməmişəm mən səni çoxdandı, gülüm,Görürəm surətini yalqız olandan-olana...Könlümün üstə düşən kölgələr əlan silinir,Başımın üstünə sən kölgə salandan-salana.Neçə yol vədə verib əhdə vəfa qılmadı yar,Bəxtiyar! Qəlbin axır düşdü talandan-talana.

Sentyabr, 1963

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love