خورشید ملک پرور و بهرام کامران
خورشید ملک پرور و بهرام کامرانبرجیس سعد گستر و کیوان حکمران
کیوان رزم پیشه و برجیس بزم سازبهرام کینه گستر و خورشید صف ستان
خورشید چرخ داور و بهرام دادگربرجیس داد پرور و کیوان دادخوان
کیوان روز منظر و برجیس جیش داربهرام چرخ قدرت و خورشید خوش عنان
خورشید لیک انور و بهرام لیک رامبرجیس لیک ثابت و کیوان ولی جوان
کیوان جود گستر و برجیس نور پاشبهرام فتح بخشش و خورشید زرفشان
خورشید نجم زیور و بهرام نور زینبرجیس عمر مایه و کیوان قدردان
کیوان آب صورت و برجیس شمع تاببهرام مهر پیشه و خورشید روح سان
مهر سپهر خنجر و ماه شهاب رمحبدر سماک نیزه و تیر زحل سنان
قطب سماش رایت و جرم سهاش تیرشکل بنات ترکش و قوس قزح کمان
طغرای آسمان به خط اکتحال چرخبر نامه مروت او هست رو بخوان
شیر عدو شکار صف آشوب، سیف دینبدر ستاره جیش سرافراز ارسلان
شیری که گر سمند به دریا در افگنداز هفت بحر گرد بر آرد به هفتخوان
ور باد مرکبش به ثریا در اوفتدچون کاه ریخته شود اجرام کهکشان
بور سیاهش ار که به دریا فرو رودماهی در آب جیحون گردد چو استخوان
بر بحر قیروان اگر افتد حسام اوچون قیر ناب تیره شود بحر قیروان
شاها ز حادثات فلک در کشیده امآورد رنج حادثه کار دلم به جان
از دوری جناب تو دور از تو بوده امدل گشته ناشکیبا تن مانده ناتوان
بی همت سبک روت از رنج دیر بازراحت قدم گرفته ز بیماری گران
در دست درد تا که ز آسیب و آفتمپایی بدین جهان و بد و پانی بدان جهان
از ضعف تن بر آمده وز غم فرو شدهزانو فراز گردن و سر زیر گر دران
تن موی وار و موی ز تن ریخته چنانکالا به موی خلق ندید از تنم نشان
یک موی امید مانده میان حیات و مرگجانی درین میانجی جان بسته بر میان
نفس و نفس گداخته و بسته آنچنانکبر مایه یقین فگنی سایه گمان
کشتی جان به ساحل صحت نمی رسدگو بر امید، حاصل جان ساز بادبان
منت خدای را که رهاندم به شکر شاهجان از زیان مرگ به هم یاری زبان
آورده ام ز غایت اخلاص و بندگیاین تحفه نفیس به پیش شه جهان
در سایه سعادت جان باد جای توتا آفتاب را ز سحابست سایبان
رایت چراغ دولت عمرت بنای دینپایت بر اوج رفعت و قدرت بر آسمان
تا نام ملک و ملک بود در جهان فراخدر ملک خود بیاسا در ملک خود بمان
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/beylaqani-qeside-73
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Bəyan eylə bu, qaliblə kitabum həmçənin xəlqə**Bir şəbi-deysur ki, sərməstani-büqayi nur badeyi-nəvamisdin məxmur və əsbabi-vəqayeyi-həvasdin məhsur idi. Ol gesəbəni-zar bir neçəyar iləç ün mahü səyyar bidarü şəb zindədar, gah mühibbi-razəsəlis vəmətlubeyi-niyazə ənis vəzəmani xümxaneyi-həsrətdin badənuşvə əşki-heyrətdin gülfüruşolub vəsaəti tərkibi-mükəvvinatdəsayiqü lahiq vətərkibi-əşkaldin nətayisi-layiq düzüb, vəqti seyri-müluk ratibəsindən mütəfəkkir vəaşiqü məşuq taifəsindin mütəzəkkir yekan-yekan tedadi-müstəidani-ferəqi-hər zaman edərkən, nagah süruşi-huşim ərseyi-xatirəbu möhməl məzmun yeritdi ki, aya nəsəhətdin müxəddəreyi-nəğli-Vərqavü Gülşa bavüsudi-sihazi-eşqihəqiqət təraz iləsəramədi-səhan vəhüsni-səmalda nəvadiri-dövrandurlar, bəzmi-məhəbbətdəüşşaqi-əzmanəsabiq vərəzmi-xüsumətdəRüstəmidastanəfayiq, meydani-hisrdəsərbazlıqlarıməşhur və əvani-zəsrdə vəfadarlıqlarımənşur. Əselle fohul, bəlağətpişeyi-farsi zəbanan valeh, qəbulifəsahətəndişeyi-türki bəyanan ədəmi-etibariləo bəyanın izdivasından xatirihəzimət vərüxsareyi-əzimət döndərüb, leyaliyi-əfkar və əyyami-emardəol bakirəyəhəmağuşvəol sovdayəhəmduşvəsami-zülal nəqllərindin badənuş olməmişlər. Bu ehmal zahiri-hal ol iki ruhə şəsereyi-məhəbbətəmüəddayixələlü pecman vəmouresi-zələlü xüsran olmağı əsəldin mizani-etibardəol kamil əyarlərin əyari-kari nöqsan vəol sərvi-sənubər nihadlar bir təərrüzibidadəulaşub hədəfi-tiri-təvəhhümi-xəta olalar. Bu haləmüqarin təlieyiilhamü iradat qəlbi-münkəsiriməbu iradət buraxdıvəgərdəni-idraki-xatirimə qəlladeyi-feyzi-izaət taxdıki, ey qəriqi-bəhri-təhəyyürü qəmanü həriqi-atəşitəfəkkürü hirman, əni Məsihiyi-natəvan, guya qayəti-qeyrətü vəfa vənəhayətiisməti-səfa rəva görməmişkim, ol pərdənişini-iffət vəbəzmi-ayini-şəhadətlərinin pərçəmi-əlamlarıhəvagir vənami-namiləri ifşapəzir olub, məhafilü məsalisdəhər bidərdədərdi-zəban vəhər naməhrəmərətbül-lisan ola. Nişəkim bu əzmandəçehreyi-müsameəhelyeyi-vəfa bədəlinəarayişinifaq düzülmüşvəsilsileyi-vəsləti-həqiqət təlsiq vəiqdi-əqidəti-məvəddət tənsiq bilkülliyyəüzülmüş, meyi-məhəbbəti-həqiqi, badeyi-məvəddətiməsaziyəzirdəst vənəşeyi-üzubəti-sami-ələst mərarəti-xümari-küdurətdən pəst olmuş. Çün il iki sitəmrəsideyi-aləmşühud gövhərləri ziar vəsövhərləri vəfadar vəalimiqdar idi, fələki-kəsrəftar ki, lazal işi, dəvarişi qəddarlıq və
Yeriməz salik olan rahi-rizadən qeyriYeriməz salik olan rahi-rizadən qeyri,İstəməz arif olan cövrü cəfadən qeyri.
آن که بر لوح رخت خط الهی دانستبنده عشق الهی شد و شاهی دانست
Bir, iki, üç kərəSöyləmişəm bu sözü məxluqa mən,Ay Baba can, bir, iki, üç kərə.