ای سرافراز مهتری که به دهرکس ندیدست چون تو آزاده

دولت از بوستان فضل، تراهر زمان تحفه دگر داده

مادر بخت بهر خدمت تودختران زاده و فرستاده

نزد من کهتر آمدند امروزخواجه پیر و کودکی ساده

باده ای چند خورده و کردهطبع از بهر باده آماده

به کریمی و مهتری بفرستسیم و نقل و صراحی باده

تا بدان سیم و باده آن کودکمست خشنود گردد و گاده

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern