زلف کافرکیش تو آیین ایمان بر گرفت
زلف کافرکیش تو آیین ایمان بر گرفتعقل را صف بر شکست و عالم جان بر گرفت
لعل در کان، خاک بر سر کرد تا یاقوت توپرده ظلمت ز پیش آب حیوان بر گرفت
خشک سالی بود عالم را چو عشقت رخ نموداز سرشگ چشم من یک نیمه طوفان بر گرفت
تا سر زلف تو چوگان گشت در میدان جانصد هزاران گوی زر گردون به دندان بر گرفت
سایه را بر من فگن کآخر شناسی این قدرکز سر خاک ای شکر لب سایه نتوان بر گرفت
دی خیالت دید کز عشقت چنان کردم فغانکز فغان من فلک عالم به افغان بر گرفت
ساز آن کردی که درمان سازی از بهر مجیربر مگیر این رنج کو دردت به درمان بر گرفت
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/beylaqani-qezel-17
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Sənin ilən keçirdiyim günləriEy sevdiyim, indi anıb ağlaram
Müstəzadای باد صبا حال من خسته ناشاد – با عجز گداییتقریر بکن بر شه آن حسن خدا داد – از بهر خدایی
Mürəbbə: Bu məkanda müşk ənbər yeri varBu məkanda müşk ənbər yeri varQara gözlüm gəzən yerdir bu yerlər
QarabağSinəmə çəkilən qara dağımdırQara bağrım qanlı Qarabağımdır