شه زاده رفت شور به عالم درافگنیدوین طاس سرنگون فلک خرد بشکنید

خاتون هفت کشور و زهر ای هشت خلدجان داد و دم شمرد شما دم چه می زنید؟

آخر نه این عزیزه جگر گوشه شه است؟بی او زمانه را به جگر خون در افگنید

او شد به زیر خاک و شما نیز بعد ازوهم خاک در دو دیده گردون پراکنید

ای روزگار کینه کش و چرخ خیره کشهر دو به خون مرد و زن آلوده دامنید

آن طفل را که روی جهان را ندید سیربا خاک دوستی چه دهید ار نه دشمنید؟

ای اختران روشن این چه واقعه است؟تاریک شد جهان ز شما گرچه روشنید

خاتون خلد و رابعه روزگار کو؟او در گل و شما ز چه در سبز گلشنید؟

خیزید جمله تا به دم گرم آتشینآتش زنیم در فلک ار همدم منید

دردا! که شد سلاله خاتون به زیر خاکدر حضرت خدای جهان برد جان پاک

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate