Âşık gerek ki hîç ser ü sâmâna kalmayaBu yolda başını saya samana kalmaya

Yârı lebine kana kanı dökilür iseMaksûda cehdin eyleye vü kana kalmaya

Dünyâ nedür ki söyleyeler âhıret dahiCânânı isdeyen hele bir câna kalmaya

Cânun visâlidür ahi dirlik didükleriBu nükteyi bilen leb-i hayvâna kalmaya

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Cânân visâlinün nemi bir câna kim uyaYaşdan deniz gerek ide ummâna kalmaya

SourceDivan, G 654: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets