Çü nakş eyledi ol halik bu sûretde heyûlâsınMisâl eyledi diyesin ana firdevs-i a'lâsın

Zihî mevlûd-ı ferruh ruh ki rûh andan hayâ kılurBu ne kâfûr u anberdür ki hak eyledi lâlâsın

Göreli serv ile sünbül perîşândur u ditrerlerBiri zülf-i semen-sâyın birisi kadd-i bâlâsın

Binümle toğrudur boyı velî kec düşdi kaşlarıAlaca görürem dâyim anun câdû-yı şehlâsın

Gözinden ayağ içicek ki cân ağzuma irişürUmaram nukl içün piste velîkin şol muhallâsın

Bu gün bildüm ki cisme cân senün ışkunla bağlanmışBu ma'lûle irişdürün yine esbâb-ı ûlâsın

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bu ışk içinde tevhîde muhakkak diledüm olamZemândur lâsına irdüm velî bulmadum illâsın

SourceDivan, G 102: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets