Yalıdı bağrumı nigârâ âteş-i derd ü firâkSaldı vahşet dehşetine bini yine iştîrak

Çünki alnumda yazılmışdı ezelden el-vedâ'Pes nidâ kıldı münâdî-i ecel ki el-firâk

Gerçi cândur ışkıyile ol nigârun hem-sebakDerdiyile şimdi kılur cân ile gönül sibâk

Eyle yahıldı oduma âlem-i kevn ü fesâdKi fesâda varısar anun ile seb'-i tıbâk

İçtimâ ından düşeli ayru cânum mümtehanSen güneşden ayru olalı gönülde ihtîrak

Derd-i hecrün ile ciftüz biz nigârâ dembedemSalalıdan berü senden bu zemâna bizi tâk

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ben safâyile vefâdan oy virürem eyle bilÇün nifâkundan dem ururam anı sanma nifâk

SourceDivan, G 839: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets