Ovçu bilməz, xəyalının öz səsidir,
Öz qəlbinin, öz eşqinin nəşəsidir?!

Bu səs bəzən bir quş olur,
Bir budağa qonmuş olur,
Ötür yoncalı bağda!
Bezən baxarsan bir maral,
Əndamının hər yeri xal,

  • Gəzər dumanlı dağda!..

İlk baharın ilk nəfəsi,
Coşan eşqin bir həvəsi;
Nə olursa, olsun adı,
Səsdir ruhumun qanadı!
Ancaq mənim duyduğum səs,
Bu səslərə heç bənzəməz.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love