Mən röyada nazlı yarın

Tellərini örmüşdüm.

Bu sevincli zamanların

Röyasını görmüşdüm...

Elin dalğın olduğu gün

Xülyam məni güldürdü.

İnanmayan imansızın

Dərdi məni öldürdü.

Bir zaman çün bizim günəş

Qara tüla sarıldı.

Hər kəs ondan ümid­sizkən

Mənim könlüm darıldı.

Unudaraq kor sevdanı

Yaşıl söyüd dallarında,

Mənim gözüm ilk aradı

"O"nu Turan yollarında.

Bir gün oldu... Bizimkilər

Oldu bizi bəyənməz.

Mən dedim ki: millətimin

Sarmayası tükənməz.

-5 avqust, Hacıkənd*

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets