Gör arxamca necə düşüb fəsli-baharım,Məni yalqız buraxmadı, qışıma gəldi.O, daradı saçlarımı yaz yelləriylə,Çiçək taxdı torpağıma, daşıma gəldi.

Yandı üfüq, açdı çiçək, köpürdü sular,Körpə kövrək tumurcuğa döndü duyğular.Cana gəldi donuq hisslər, ölən arzular,Könlümdəki bu intibah xoşuma gəldi.

Bu nə idi? Qınamıram mən təbiəti,Sevənlərdən əsirgəmir saf məhəbbəti.Elə bil ki, bu dünyanın dadı, ləzzətiBircə anda çörəyimə, aşıma gəldi.

Bu sözləri mən hər dosta, yada demişdim,– Verdim eşqi, məhəbbəti bada – demişdim.Mən ki sevgi sevdasına vida demişdim,Ay həzərat, bu nə işdi başıma gəldi?!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love