Dünyanın ən ağır yolu gecədir,dünyanın ən böyük sevinci səhər.Mənim çətinliyim mən ölüncədir,sonrası?.. Sonrası hər şey düzələr.

Ən yaşlı adam da gecə uşaqdır,Tənhalar ölümlə vuruşur hər an.Gecələr zülmətə qərq olacaqdır,Tənhalar getsələr əgər dünyadan.

Tənhalar əvvəldən olub utancaq,Mən də tənhalardan biriyəm, varam.

Siz məni gecədən qoruyun ancaqsizi axşamacan mən qoruyaram.

Qoruyun deyəndə, mənə zəng edin,söyün, hirsləndirin, yata bilməyim.Yuxumu qaçırıb məni dəng edin, –ölüm yuxusuna bata bilməyim.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Death