Bülbülün xatirəsinə
Nə səni dindirdi ölüm,nə bizi,Söndürdü nəğməyləyaşayan nəbzi.İnsan dəryasında bir qayıq kimiaxdı tabutun.Bu zaman cəh cəhlə ucaldı səsin,Ucaldı,Söylədi: - Qəmi unudun.Hamı fikrə getdi,səni dinlədi.Coşub bir-birinə dedi min könül:Hamıtək ölümə məruz BülbülüOxuyub dəfn edir ölümsüz Bülbül.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/eli-kerim-bulbulun-xatiresine
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Gəlin
Sarbanlarda bir gözələ tuş oldum,Bənzer bir alıcı şahbazə, gəlin.
Niçe niçe senün içün oda yanam çelebiNiçe niçe senün içün oda yanam çelebiDem oldı mı ki lebünden kana kanam çelebi
DüşmüşəmEy gözəlim, səni sevəndən bəri,Əcəb işdir, fəldən-fələ düşmüşəm,
Uca dağlarKönlümün sevdiyi ey uca dağlar,Ölməyib səfanı bir də sürəydim.