Uca dağlar
Könlümün sevdiyi ey uca dağlar,Ölməyib səfanı bir də sürəydim.Göy üzü güzgü tək saf olan çağlar,Çiçəyin tək ulduzları görəydim.
Gün çıxıb hər yana nur yayılanda,Şeh salmış damcılar dürr sayılanda,Bülbüllər çırpınıb, gül ayılandaGəzəydim üstündə, lalə dərəydim.
Gümüş tək parlayan şiş qayaların,Dibindən qaynayan soyuq suların,Gözündə əllərin yuyan qızlannDərdiyim gülləri yoluna sərəydim.
Qalxaydım bir də mən çənli bellərə,Baxaydım doyunca yaşıl göllərə,Günlüklü lilpara, çılpaq çöllərə,Dərəydim, sonrakın zənbil hörəydim.
Dağlar toy eyləyib mağar salanda,Çiçəklər oynayıb, quşlar çalanda,Naxırlı, ilxılı el yığılandaBoynuna salmağa qolum gərəydim.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/haci-kerim-sanili-uca-daglar
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Eyləmə çox qəmzə, naz, bəsdir, aman, ey gözəl,Alma əlimdən mənim tabü təvan, ey gözəl,
Təcnis: Tanrı üçün əlac elə dərdiməTanrı üçün əlac elə dərdimə,Səndən ötrü mən ha düşdüm yüz dərdə.
Seyr edin, gərdəni minaya baxınSeyr edin, gərdəni minaya baxın,Sərimi saldı nə sevdaya baxın.
MənEy gül, rəhmin kəsmə məndən,Valehü heyranınam mən.