Yol yanında tənha ağacYorğun yolçular üstündəAllahın yaşıl əlisənDüzəndə tənha qaralan,Qarşılayan, yola salan,Yüz illər bir yerdə qalan,Səbir, təmkin heykəlisən.Nə çoxdu ağac meşədə,Hər ağacın öz adı var,Bu çılpaq, sonsuz guşədə,Bir yaşıllıq fəryadı var –– Adı da tənha ağacdır.Niyə meşələrdən qaçdı?Niyə düzdə, səhralardaYaşıl fəvvarə tək daşdır.Yol yanında tənha ağac,Təklik Allaha yaraşır.Barı bir yol qəlbini aç!Danış, hönkür, hıçqır, bağır.Qoy görsünlər göz yaşların,yaşıl yarpaq olub yağır.Yol yanında tənha ağacYaradan da təkdi, haqdı.Bəli, elə əsl səfərÖzünə sadiq olmaqdı,Bir kökdə də dayanmaqdı.Qaçan hara qaçır axı,Taledən qaçmaq olmayar!Uçan hara uçacaqdıTaledən uçmaq olmayır.Doğulduğun əzəl gündənÖzünə doğrudur səfər.Zaman boyu fasiləsizQaçır gecə, qovur səhər.Yarandığı əzəl gündən

Yer dolanır, göy dolanırÖz oxundan çıxan çıxır,Uçan uçur, yanan yanır.Bu kainat yaranandanTəklər dilində danışır.Yol yanında tənha ağacTəklik Allaha yaraşır.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets