Avtoportret
Bir zamanlar işıqçı olmağımla fəxr edirəm
«İşığın yaşı» poemasından bir parça
«Doğra, parçala, kəs, sındır,Böl, quyuya at, as işığı,yenə işıq olacaq!Bütövü də işıqdır, zərrəsi də,Rəngi də işıqdır, səsi də!Həcmi də, tutumu da, biçimi dəİşıqdır, işıqdır, ancaq!»…Zülmətləri yara-yara,Qorxudulsa da, gizlədilsə də,İşıq olub insanlara!Budur – Avtoportretim!Budur nuri-fikrətim!Çünki 13 yaşımdanİşıqdan iş köynəyiGeyinmişəm əynimə.Qardaş, indi özün bil,Ya beləcə bəyən məni,ya bəyənmə,o qədər də vacib deyil!Nə vecimə gələr – bu,Nə də gələr eynimə!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/fikret-sadiq-avtoportret
Use ← → keys to move, R for a random poem