جان بیرون رفته را بویت به تن می‌آوردمرده را ذوق کلامت در سخن می‌آورد

Çıxsa can qaytarar ətrin, gözəlim, can bədənə,Ölünü zövqi-kəlamın gətirər nitqə yenə.

هست شبنم یا نسیم صبح با ذکر لبتغنچه‌ها را آب حسرت در دهن می‌آورد

Dodağın zikrinə hər qönçə uyub həsrət ilə,Ağzının axdı suyu, şeh kimi düşdü çəmənə.

زلف پرچین برگشا تا بر خطا قایل شودآنکه رنجی می‌برد مشک از ختن می‌آورد

Aç o çin-çin saçını, ta ki, xəta etdiyiniAnlasın mişk üçün hər kəs gedəcəkdir Xötənə.

سوی شیرین جوی شیر از بیستون هر صبح و شامسیل سیلاب سرشک کوهن می‌آورد

Kuhikən sel kimi göz yaşı töküb şamü səhər,Bisütundan yetişir süd kimi Şirin dəhənə.

بوی گل گر از چمن بیرون رود بی‌وجه نیستبلبل گم‌گشته را سوی چمن می‌آورد

Var səbəb getsə çəməndən uzağa ətri gülün,Yol azan bülbülü ta kim, çəkə bilsin çəmənə.

سرورا نسبت به نخل قامت خوبان مکننخل قامت میوه سیب ذقن می‌آورد

Sərvi, gəl tutma bərabər gözəlin qamətinə,Sərv sahib ola bilməz belə sibü zəğənə.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. در غم آن قامت و عارض فضولی هرکه مردتا قیامت خاک او سرو و سمن می‌آورد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Kim ölərsə ucaboy, gülyanağın eşqilə,Ey Füzuli, dönəcək torpağı sərvü səmənə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love