شانه ای گل بخم طره طرار منهبستر راحت دلهاست درو خار منه

Şanə, ey gül, o qara zülfünü zinhar eləmə,Gəl ürək bəstərinin həmdəmini xar eləmə.

پایمالم مکن ای قامت خم مژگان راخار زیر قدمم از پی آزار منه

Əyilib tökmə yerə kirpiyimi, ey qəddim,Yoluma tökmə tikan, gəl mənə azar eləmə.

سر آن زلف مکش بی ادب ای مشاطهدست بی باک چنین در دهن مار منه

Çəkmə hörmətsiz onun zülfünü, ey məşşatə,Ilanın ağzına barmağı giriftar eləmə.

سیر صحرای بلا شیوه سر بازانستپای تقلید درین وادی خون خوار منه

Qəm çölün seyr eləmək şivəsidir Məcnunun,Onu təqlid edərək sən belə rəftar eləmə.

مرسان از بدی کار کدورت بر دلداغ صد دغدغه بر سینه افگار منه

Iş pis olduqda, gülüm, qəlbə küdurət vermə,Yüz fikir dağını sən sinəmə gəl bar eləmə.

ای قضا بر خط رخسار بتان گاه رقمنقطه جز مردمک چشم من زار منه

Ey qəza, sən gözəlin ruyinə xal qoyduqda,Bəbəyimdən götürüb vur da, məni zar eləmə.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. می رسد کار بتدریج فضولی بکمالبهر تقوی قدح از دست بیک بار منه

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Çatar iş başə, Füzuli, yenə tədric ilə,Tərki-mey qılma, bu təqvanı canın var eləmə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love