Doğruluq ilə istə ülüvvi-məqam kim,

Gəldikcə halinə verə dövri-fələk rəvac.

Doğruluq ilə hərflərə sədrdir “əlif”,

“Ya” hərfini ayağə buraxmışdır e’vicac.

Doğrular ilə gəz ki, səni sərbülənd edə,

Əgrilər ilə eyləmə, əlbəttə, imtizac.

“Ya” ixtilatı ilə sərir oldu payimal,

Başda məqam tutdu “əlif” nüsrətilə tac.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets