گر یار جفاکار و گر عربده جوستخوش باش که هر چه آید از یار نکوست

گر درد دلی رسد بعاشق از دوستسهل است چو درمان دل آخر هم از اوست

Yarın rəhmsizcə eyləsə qovğa,Xoş ol, səadətdir yardan hər cəfa.Dostdan dərd gələrsə aşiq qəlbinə,Nə qorxu? Çün dərdə özüdür dəva.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love