Qurbanlıq
Gənc azərbaycanlı yazıçıSəməd Behrəngi Arazda üzərkən boğuldu.
Yayın isti bir günündə,Dağdan qəmgin günəş doğdu.Hələ o gün gün batmadanBehrəngini Araz boğdu.
Yayıldı bir kölgə suda,Sular aşdı, çatmalandı.Araz özün bir yel sanıb,Behrəngini qurban sandı.
O zaman ki, bağçalardan,Quşlar uçdu, gül ələndi.Araz uddu qurbanlığı,Qızıl sular həlqələndi.
Uzaqlardan axıb gələn,Araz oğlun qucaqladı.Qara yerdə yatdı Səməd,Sel ağladı, el ağladı.
Behrəngini yad edərkənCan odlanar, ürək yanar.Dastanların oxuyanlar,Hörmət ilə onu anar.
Zülmət çöksə üfüqlərə,Yenə günün rəngi qalar.Yürüş etsə şaxta, boran,Unudulmaz güllü bahar.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/hebib-sahir-qurbanliq
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Gəldi martın doqquzu,Bayram etdik novruzu.
Cəkər xəclət, gülüm, ol gül üzündən gül cəmənlərdəCəkər xəclət, gülüm, ol gül üzündən gül cəmənlərdə,Üzündən qeyri yad etməz gülü bülbül cəmənlərdə.
Mürəbbə: Bir ala gözlünü sevdi könülBir ala gözlünü sevibdi könülDəhanı pistədir dodağı ballı
OynarYenə fəsli-bahar olmuş məgər badi-bahar oynar,Dəyər hər ləhzə gül üzdə pərişan zülfə, tar oynar.