Şair Süleyman Rüstəmə
Burada telqrafinQırılıb çoxdan teli,Əsərkən “Bağmeşə”dənEy sərin səba yeli.
Güzar qıl QarabağaBakıya, həm Şirvana.Yetir el pəyamınıO əziz Süleymana.
Möhtəşəm ol şairə,Bizlərdən salam söylə.Deynən ki, dinləyirik“Şairin səsin” hələ.
Ey əziz yurd qardaşım,Dilədin qara zindanYıxılsın təməlindənDilədin bizim ölkəGüllənib, olsun gülşən.
Lakin ey əziz qardaş,Bu səfər güzar etsənTəbrizdən, MərağadanHər yerdə görəcəksən“Günəşsiz, aysız zindan”.
Hasara salmış iblisŞəfəqli ölkəmizi.Şeytanlar qılınclayırYollarda kölgəmizi.
Bu tayda bir çox yurdlarYıxılmış... sönmüş ocaq.Odlanmış yürüşlərdəKitablar qalaq-qalaq.
Lakin hər sönən odunKül altı közləri var.“Obalı şair”lərinSazları, sözləri var.
Möhtəşəm şair, aman!Sözümdən məhzun olma!Dinlərkən qüssəmiziQəmlənib, dolğun olma!
Bir zaman şimallardanBizlərə qonaq gəldin.Zülməti yara-yaraƏlində çıraq gəldin.
Gecəmiz qaranlıqsaGözümüz səhərdədir.Fələkdən ümid üzübArzumuz bu yerdədir.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/hebib-sahir-sair-suleyman-rusteme
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Homeland
Gəlməyib bərabərin küllühüm, cahana, Bəsti!Ləblərini bənzətmişəm gülə, ireyhana, Bəsti!
Xoş ol zaman ki, xalq yatıb bizəban idiXoş ol zaman ki, xalq yatıb bizəban idi,Bəzmim pilov, çay ilə rəşki-cinan idi,
Öyün, millət!O gün millət ki əltafı olub şövkətli sultanın,Hilalın haləsi qılsın əhatə türk övtanın.
Yurd deyib ağlamaYurd deyib ağlama, gözünə qurban!Orda nə yurd qalıb, nə ocaq daşı.