Hər gün səhər o, aynanın qabağında dayanardı,Surətinə, camalına baxıb bir də inanardı:Hələ gözəl, hələ gəncdir, solmamışdır yanaqları.Təravətli bir çiçəkdir hələ gülgün dodaqları...İllər keçdi, üzündəki təravət də uçub getdi,Yanağından, dodağından qızartılar qaçıb getdi.Üzündəki pərişanlıq qəlbini yandırıb yaxdı,O, ağarmış saçlarına bir daha, bir daha baxdı,Sonra ömür yollarını süzdü, süzdü məlalətlə.Arxada qalmış illəri o səslədi min həsrətlə.Lakin cavab gəlmədi heç bir tərəfdən qulağına.Nə yoldaşı, nə körpəsi yüyürmədi qabağına.Tənhalığın mənasını bildi ancaq qocalıqda,Ona ağır bir yük oldu həyatında qocalıq da.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets