خیالی بود و خوابی وصل یارانشب مهتاب و فصل نوبهاران

میان باغ و یار سرو بالاخرامان بر کنار جویباران

چمن میشد ز عکس عارض اومنور چون دل پرهیزگاران

سر زلفش ز باد نوبهاریچو احوال پریشان روزگاران

گذشت آن نوبهار حسن و بگذاشتدل و چشمم میان برف و باران

خداوندا هنوز امیدوارمبده کام دل امیدواران

همام از نوبهار و سبزه و گلنمی‌یابد صفا بی روی یاران

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. وهار و ول وه جانان دیم خوش بیاَوی یاران مه ول بی، مه وهاران

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love