زاهدان با شاهدان همخانه‌اندگرد هر شمعی دو صد پروانه‌اند

اهل دل در بت پرستی آمدندشاهدان بت، دیده‌ها بتخانه‌اند

با پری‌رویان نماند عقل و هوشجمله معذورند اگر دیوانه‌اند

روی خوب آیینه خود ساختنددر سر زلف بتان چون شانه‌اند

از لب معشوق می‌نوشند میفارغ از خم‌خانه و پیمانه‌اند

عارفان ما را ملامت می‌کنندآن گران‌جانان ز دل بیگانه‌اند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مردم بینا دل جوهرشناسچون همام اندر پی دردانه‌اند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love