پاک‌چشمانند مرد روی توراه کژبینان نباشد سوی تو

خوش‌نویسان را نیاید در قلمهیچ نونی خوشتر از ابروی تو

ناتوان گردم ز غیرت چون نسیمگر بجنباند نسیمی موی تو

زنده بی رویت نمانم گر مراهر زمان جانی نبخشد بوی تو

دوستان از تشنگی جان می‌دهندو آب حیوان می‌رود در جوی تو

عاشقان را تا سحر باشد سماعهرشب از بانگ سگان کوی تو

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چشم خواب آلود تو خواب همامبست آه از نرگس جادوی تو

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love