ماه رویا دوش عزم جام و ساغر کرده‌ایخواب دوشین در کنار یار دیگر کرده‌ای

دشمنم را تا سحرگه شمع مجلس بوده‌ایوز فروغ چهره ایوانش منور کرده‌ای

حلقه‌های زلف را یک یک زهم بگشوده‌ایبزم را از نکهت عنبر معنبر کرده‌ای

تا نگردد همدمت از تلخی می ترش‌رویزان لب شیرین دهانش پر ز شکّر کرده‌ای

دوستان را بر سر می هر کسی یاد آورددوش گویی با حریفان یاد چاکر کرده‌ای

نرگست امروز با رویت گواهی می‌دهدکانچه می‌گویم شب دوش ای سمن‌بر کرده‌ای

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از همام احوال دوشین را نمی‌یاری نهفتکودکی این شیوه پندارم که کمتر کرده‌ای

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love