ای گل از غنچه کی برون آییکه شدم ز انتظار سودایی

بلبلان را نمی‌برد شب خوابتا سحرگه نقاب بگشایی

با صبا گفته‌ای که می‌آیممن و این مژده و شکیبایی

گر چه پیشم هزار تن بیشندبی تو جان می‌دهم ز تنهایی

دیده در آرزوی دیدارتوعده‌ای می‌دهد به بینایی

بر سر چشم من قدم نه تاجویباری به گل بیارایی

تشنه در اشتیاق آب حیاتسوخت خود رحمتی نفرمایی

هر نظر محرم جمال تو نیستدیده ها زان شدند هرجایی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از حدیثت همام را ذوقیبه زبان می‌رسد ز گویایی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring